Rundfunk header image 1

Recensie North Sea Jazz 2010 dag 2

July 11th, 2010 No Comments

En we vervolgen met dag 2

zaterdag

Op de tweede dag van het North Sea Jazz stond er voor mij een uitgebalanceerd menu van soul, moderne jazz en sate met friet op het menu. Om te beginnen met de soul, hoewel Naomi Shelton & The Gospel Queens al in vroeg stadium hadden afgezegd was nog steeds de creme-de-la-creme van de New Yorkse soulscene te gast.

Lee Fields
met band The Expressions gaven de aftrap voor de soul op de zaterdag met ingetogen en geperfectioneerde funky soul met onze favoriete opvolger van James Brown. Ook hier konden de stoelen in de Congo zaal aan de kant. Meer soul met Sharon Jones & The Dap Kings, en hoewel ik ze de laatste tijd al meermalen heb gezien blijven zij beter worden en ik dus terugkomen. The Dap Kings spelen net als The Expressions onberispelijk maar dan energieker en het geluid bleef ondanks de enorme afmetingen van de Nile zaal perfect. Sharon Jones en haar Dap kings gingen van langzame tranentrekkende soul (Mama don’t like my man bijna acapella) tot razendsnelle funk en het werkte allemaal. Ondertussen vergeet Sharon Jones haar gegarandeerd-succes podiumact niet met een demo jaren 60 danshypes plus een geinspireerd intermezzo Afrikaans dansen.

Sharon Jones and the Dap-Kings - I Learned The Hard Way @ Radio 6 luisterpaal

Maar er was ook jazz op het North Sea Jazz. De Noren van het Tord Gustavsen Ensemble speelden introverte kamerjazz en zolang de drummer niet toegaf aan zijn stadionrockimpulsen en lekker knisperig bleef spelen was het bloedstollend mooi. Eentje in de categorie om-in-de-gaten-te-houden: Christian Pabst Trio, een band van 3 jonge kerels op piano, drums en contrabas. Een van de eerste nummers was drum&bassige jazz zoals 4 Hero ze graag live zouden willen maken: lyrisch, om maar eens zo’n jazzwoord te gebruiken, en soulvol pianospel, stuwende baslijnen en strakke drumritmes met een goed uitgekiend geluid. Andere nummers waren iets geijktere jazz maar met dezelfde breed uitwaaierende piano, ijzerstrakke drums en no-nonse bas. Wij wachten op een vinyluitgave en een betere bandnaam.

Ook gehoord en gezien: een klein stukje The Roots, maar ook hier zorgde het gepatenteerde zwembadgeluid van de Maas zaal ervoor dat er weinig van het geluid overbleef, iets dergelijks gold voor Gilberto Gil die enkel goed hoorbaar was toen bas en percussie achter de coulissen verdween en Gilberto Gil met violist en trekzak eindelijk hoorbaar was. Ik zou zeggen vraag die sloopvergunning maar vast aan. Verder een klein stuk van het optreden van Rokia Traore gehoord in de wat statische zaal Darling. Zolang de neigingen tot obligate rock beheerst bleven voor herhaling vatbaar.

The Roots - How I Got Over @ Radio 6 luisterpaal

Meer North Sea Jazz op de Radio 6 website.

  • Share/Bookmark

Tags:   · · · · · · · · ·

Lijstjes: 2010 deel 2

April 5th, 2010 No Comments

Gehamsterd hebben we: de beste funky, jazzy en soulvolle platen voor koptelefoon, surroundset of dansvloer en we delen ze graag met je. In willekeurige volgorde:

1 Sharon Jones & The Dap Kings - I Learned the Hard Way Als er iemand is die de 2e jeugd van de soul smoel heeft gegeven (en daarbij de klassiekers naar de kroon steekt) is het wel Sharon Jones met haar strakker dan strak en soulvoller dan soulvol spelende Dap Kings. Nieuw album is bijna uit maar al wel integraal luisterbaar hier. En we mogen alvast verklappen dat het wederom een klatser is.

Sharon Jones @ 3voor12 luisterpaal

2 Mulatu Astatke - Mulatu Steps Ahead Mulatu Astatke, Ethiopisch toetsenist en vibrafonist maakte vorig jaar al een comeback met Britten The Heliocentrics en daarin voorzag hij in een grote behoefte want de heruitgaves van zijn Ethiopische jazzplaten uit de jaren 70 hadden wij en hele volksstammen met ons inmiddels grijs gedraaid. Blijkbaar kreeg hij de smaak te pakken en komt opnieuw met een vervolg (luister) en dat kunnen wij niet erg vinden als het resultaat zo goed is.

Mulatu @ 3voor12 luisterpaal

3 The Bamboos - 4 Australische funklievelingen heb ik nog nooit op een echt sterk album kunnen betrappen. Er zijn altijd een paar vocale uitschieters met gasten achter de microfoon, maar de instrumentalen klinken altijd naar plastic is mijn uiterst persoonlijke mening. Dit geldt ook weer voor het nieuwe album 4, maar de single die hieraan vooraf ging is dan wel weer uiterst genietbaar: On the Sly met Kylie Auldist en Turn It Up met Lyrics ‘I Changed My Mind‘ Born.

4 Natural Self - Fire the Body Remixes Het Sofrito label dat grossiert in re-edits van Afrikaans en Caraibische pareltjes volg ik op de voet. Beatmaker Natural Self bakt een paar leuke afrobeat remixen die er lekker stevig funky inhakken.

5 BK-one - Tema Do Canibal feat. The Hypnotic Brass Ensemble Het ultieme hoofdknik- en voettapnummer is zojuist afgeleverd door BK-one met een niet te verwaarlozen rol voor onze favoriete koperblazers van The Hypnotic Brass Ensemble. Men neme een deel dikke hiphopbeats, een deel Braziliaanse percussie en twee delen hoempa-ende koperblazers en wie The Hypnotics kent weet dan al genoeg. Vet.

6 Sono Rhizmo - Soledad / O Telefono Van goede Colombiaanse Cumbia krijg je nooit genoeg, net zoals van degelijke samba. Twee remixen van mij onbekende artiesten die de originelen op een subtiele manier veredelen tot danskrakers voor de betere dansvloer. Binnenkort ook bij ons te horen op een volgend Echte Boter Edicion Tropical.

7 Kokoura - Moribyassa (Rundfunk deep edit) Maanden gezwoegd heb ik op deze remix van Amsterdams/Senegalse band (plus muzikanten uit Burkina Faso, maar het bijbehorende bijvoeglijk naamwoord schiet me daar niet zo snel te binnen). Het resultaat mag er van mij zijn: diep en dubbig. Ik beveel het bij deze graag nogmaals aan.

Kokoura - Moribyassa (rundfunk deep edit) by taco

8 Tobrock & Fella Vaughn - Rockafella Wanneer heb ik voor het laatst mijn hiphop zo dansbaar gehoord? Te lang geleden om het te kunnen herinneren en Tobrock & Fella Vaughn redden met hun mixtape de hiphopdansvloer op moderne én funkige wijze.

<a href="http://rockafella.bandcamp.com/album/rockafella-3">Hola by R/O/C/K/A/F/E/L/L/A</a>

9 Christian Prommer’s Drumlesson - Jaguar / Groove la Chord Houseproducer Christian Prommer gaat verder waar zijn laatste album is gebleven: akoestische versies van technoklassiekers, die hij meestal met een stevige sambajazzondergrond meegeeft. Detroittechnoliefhebbers kennen de originelen natuurlijk uit het hoofd, maar ondanks de klassiekerstatus van de nummers klinken de akoestische versies fris. Mooi hoe ondanks dat de machines thuisblijven het opzwepende technogevoel overeind blijft.

CHRISTIAN PROMMER-JAGUAR by christianprommer

CHRISTIAN PROMMER GROOVE LA CHORD by christianprommer

10 Erykah Badu - New Amerykah Part Two: Return Of The Ankh Erykah Badu keert op deel 2 van haar drieluik New Amerykah terug naar het geluid van Mama’s Gun; de rol van de electronica en hiphop die haar vorige album een fris geluid bezorgden (maar het ook wat ongemakkelijker in het gehoor maakten) is stukken minder. Return Of The Ankh gaat je kijk op moderne soul niet veranderen maar zou zo maar eens ongemerkt je meest beluisterde plaat van het jaar kunnen worden.

New Amerykah Part Two: Return Of The Ankh @ 3voor12 luisterpaal

11 The Skeletons - Smile Jazzige afrobeat van de man achter Nostalgia 77 aka Benedic Lamdin. Volgens het persbericht is deze plaat het resultaat van knip- en plakwerk uit talloze opnames die Lamdin deed met bevriende muzikanten. Perspraatjes of niet, het resultaat klinkt als solide funky jazzsessie.

12 Heavenly Sweetness label compilation #1 Dit kleine Franse labeltje is al enige tijd mijn vaste leverancier voor goede jazz; Heavenly Sweetness staat met de ene voet in de traditie van de spiritual jazz (kort gezegd: een jazzstroming uit de jaren 70 die zich niet bezondigde aan gladde popdiscofusies maar de relatie tussen jazz en soul en afrikaanse muziek verder uitdiepte) en de andere voet in de betere moderniteit. Oftwel: op cd 1 staat diepe akoestische jazz en op cd 2 bewerkingen door onder andere Four Tet, Blackjoy, Patchworks en Carlos Niño.

13 Solex .vs. Cristina Martinez + Jon Spencer - Amsterdam Throwdown King Street Showdown! Nog eentje en dan houden we er weer mee op. Een uitkomst voor mensen zoals ik die altijd al fan waren van Jon Spencer z’n stem maar niet z’n band! Dit plaatje is freaky en funky zoals ze dat in de jaren 90 nog konden, met Solex achter de knoppen en Jon Spencer in z’n vuige rock&rollmodus achter de microfoon. De beste funky en morsig klinkende popplaat die ze in de jaren 90 zijn vergeten te maken.

  • Share/Bookmark

Tags:   · · · · · · · · · · · · · · ·

Joris Posthumus Quartet - The Abyss

March 16th, 2010 No Comments

Spoed u nu naar de luisterpaal van soul/jazz radiozender radio 6 want daar staat integraal voor u te wachten om beluisterd te worden: de debuutplaat van het Joris Posthumus Quartet The Abyss.

Frequente bezoekers van rundfunk.nl kennen het Joris Posthumus Quartet nog als The New Quartet dat met oprichters Joris Posthumus (saxofoon) en Jurriaan Dekker (contrabas) en later aangevuld met Jeroen van Vliet op piano en Pascal Vermeer op drums aan de weg timmerde met hun energieke update van de hardbop op hun vaste jazzavond in het Tilburgse 013 waar ze speelden samen met groten uit de Nederlandse jazzwereld.

Flink wat nachten slapen later en onder een andere naam is eindelijk de debuutplaat uit met materiaal dat al danig is bijgeschaafd tijdens de vele sessies zonder ook maar een pietsje minder energiek te worden. Naast een uitstekend gevoel voor melodie is dat namelijk ook een van de belangrijkste pijlers van het kwartet: rauwe energie. Ze proberen het nog wel eens, een rustig liedje, en dat gaat dan ook goed tot ergens halverwege maar dan komt de ware aard van het beestje boven en moet die energie er toch uit. Echter nooit zonder de melodie te verliezen.

Persoonlijke favoriet is Of A Different Kind waar hypnotiserende baslijn en piano-akkoorden en gejaagde maar repetitieve drums met jazz aan de haal gaan zoals je het niet vaak hoort.

Enig punt van kritiek is wel: de mix van de plaat doet nogal zuinigjes aan met bas en is wat te scheutig met de hoge tonen en de plaat mist daardoor de stabiele ondergrond die het puike baswerk van Jurriaan Dekker had kunnen geven. Test dit zelf even uit door de bas in je equalizer resoluut omhoog te gooien en de stuwende baslijnen en basdrums komen veel meer tot hun recht en geven tegenwicht aan het expressieve saxofoonspel van Joris Posthumus.

Luister zelf Joris Posthumus Quartet - The Abyss @ radio 6 luisterpaal

Kopen? Dat kan hier.

  • Share/Bookmark

Tags:   · · · ·

Meer lijstjes : december 09

December 12th, 2009 No Comments

Het lijstjesformat van laatst beviel me wel, bij deze dus vaker: de krenten uit de muziekpap van de laatste maand in een handzaam overzicht. Mijn favorieten van de afgelopen maand:

1 Julien Dyne - Steel Legs 11 Op de hiphopleest geschoeide electronische beats zijn in de mode met producers als Dorian Concept, Flying Lotus, Hudson Mohawke en anderen. Uitgespeesde geluidstexturen en vernieuwende gemankeerde beats zijn een gemene deler in deze muziek, maar vaak ook de levendigheid van een dood vogeltje. Ik ben daarom wel in mijn nopjes met de plaat Pins & Digits van Australier Julien Dyne en dan met name het nummer Steel Legs 11; hier vliegen de synths ook om je oren, maar het swingt eindelijk eens. De rest van de plaat bevat meer swingends en mooie duetten tussen moderne hiphopbeats en hoempa-ende koperblazers. Luister enkele tracks bij Undomondo.
Pins & Digits:

2 Dalindeo & Bajka - New Creation. Elk plaatje waar zangeres Bajka meedoet ben ik bij voorbaat fan van. Haar stem heeft wel wat weg van Erykah Badu, maar is nog net iets vreemder. Plus: ze heeft een uitstekende neus voor producers / bands waarmee ze samenwerkt. Met New Creation krijg je een ronkende soulstamper en op de flip een vuige bigbandswinger van het vroeger zo braaf bossa’ende Dalindeo. Dat belooft wat voor het album van deze Finnen. Met Ricky-Tick kwaliteitszegel.

3 Ikebe Shakedown - Hard Steppin’ New Yorkse afrobeat zo strak als een te heet gewassen skinny jeans. Snelle funkdrums en blazers intimiderend als een scheepstoeter doen precies dat wat nodig is.

4 Daptone Gold Voor het geval deze je nog ontgaan is: een mooi overzicht van het beste soullabel van het afgelopen decennium. Met de hits en obscure b-kantjes van o.a. Sharon Jones & Dap-Kings, Lee Fields, Menahan Street Band, Naomi Shelton & The Gospel Queens, Antibalas, Budos Band. Luister hier waarom iedere willekeurige concurrentie in soul, funk, afrobeat of gospel de afgelopen 8 jaar geen schijn van kans maakte:

5 Timo Lassy & Jose James- Round Two Finlands beste saxofoonspeler, de soulvolste jazzzanger en het beste jazzproductieteam op een plaat. Je zou zeggen dat je dan wel heel erg je best moet doen om iets slechts af te leveren. Dat is ze dan ook niet gelukt. Voor wie zn jazz graag met soul heeft.
Round Two:

6 Sabu Martinez - The Dalecarlia Recordings 1971-72 Meer jazz uit het hoge noorden. New Yorkse percussionist Sabu Martinez verruilde eind jaren 60 de VS voor Zweden en behalve het geven van muziekles en het maken van kinderprogramma’s voor de Zweedse televisie nam hij een reeks albums op, waarvan er de laatste tijd een paar zijn heruitgegeven. The Dalecarlia Recordings heeft echter tot nu toe altijd liggen te verstoffen op de planken. Minder uitgefreakt dan later werk en vaak super funky en bovenal tijdloos.

7 Para - Save Your Breath Deze beste man bracht een heel album uit vol samplefunk, maar het nummer Save Your Breath komt samen met vorige single Rescue Me het overtuigends uit de test van de Consumentenbond met de beste funk/liedje verhouding. Kwestie van de elementaire regels van de Boogaloo volgen: een sappige latinpiano, funkbreak met niet noodzakelijk diepgaande zang, zolang het maar werkt.

8 Simonsound - Tour de Mars Achter Simonsound zit dj Format, die nu eens niet zijn breakbeats inzet voor lekkere ouderwetse hiphop, maar voor het minder voor de hand liggende terrein van jaren 60/70 electronica van de oude synthesiser pioniers. De Kraftwerk cover Tour de Mars en de waggelede bliepjescompositie Bakers Dozen blijken zich daar prima voor te lenen. Hoe een compleet album met deze bloedserieuze koddigheid gaat werken moet ik nog horen, maar op handzaam 7″ formaat is het uiterst genietbaar.

9 Crappydog - Dark Overstuurde blues die qua vuigheid wel wat aan The Heavy doet denken maar dan meeslepender, melancholischer en zo eigenlijk nog wat vuiger ook. Waarschijnlijk het beste uit Vlissingen dat je ooit gehoord hebt. Binnenkort op album uit.

10 Moonstarr & Tony Ezzy - Farfisa EP Wie dit hoort, haalt meteen zn oude electronische orgel van zolder, stoft het af en brengt zn Johannes de Heer zangbundels naar het Leger des Heils. Ik heb jarenlang gedacht dat de Hammond het enige echte funky orgel was, maar Tony Ezzy laat hier het Farfisa orgel (vroeger ook al populair in de rock&roll) enkele overtuigende funky vreugdesprongen maken.

  • Share/Bookmark

Tags:   · · · · · ·

Mr Chop - For Pete’s Sake

November 6th, 2009 No Comments

PSYCHEDELISCHE FUNK ONTMOET KLASSIEKE HIPHOP

Stones Throw is weer op stoom! Mr Chop levert een album af vol vrije interpretaties van hiphoplegende Pete Rock. De beste klassieke beats van Pete Rock ondergaan bij Mr Chop de funky psychedelica behandeling en komen er eigenlijk nogal onherkenbaar uit: zonder CL Smooth, zonder die losse souljazz groove, vaak zelfs zonder de letterlijke melodieën, maar wel met de gepatenteerde onheilspelende Mr Chop productie. Een mooie en spannende ode aan een van de beste hiphopgroepen uit begin jaren 90.

Luistert hier de volledige versie van T.R.O.Y door Mr Chop:

hier meer

  • Share/Bookmark

Tags:   · · · · · · · ·

Gainsnord single met Juicebox & Spinshots

October 27th, 2009 1 Comment

SOUL HOLLANDE A LA FRANCAISE

De twee dansbaarste nummers van de Gainsnord cd (waarop artiesten uit de lage landen hun beste interpretatie geven van Serge Gainsbourg liedjes) zijn (bijna) uit op klein zwart vinyl. Niet-platenspelerbezitters kopen natuurlijk gewoon de cd maar de (huiskamer) dj’s onder ons maken mooie sier met de twee soulstompers à la française door Juicebox (Chatterton) en Les Spinshots (Qui est “in”, qui est “out” ). Soulvol, broeierig zoals dat zo fijn kan in het Frans en onweerstaanbaar voor de voeten.

Luistert en oordeelt zelf:

te koop bij Rush Hour

  • Share/Bookmark

Tags:   · · · ·

Euro Cinema single uit / Sven Hammond Soul - Lookin Up, Turnin Round

October 7th, 2009 1 Comment

HAMMOND BEATS

Nu voor de aller allerlaatste keer een publieke aanprijzing voor de recente muziek van de Amsterdamse orgelgroovers Euro Cinema, en het mag weer want hun overheerlijke souljazzstompers Brother Loo & Brooklyn Groove zijn nu via het Hammond Beat label op vinyl te koop. Voor de vinylnerds: op 7″ rollen de drums nog overtuigender en klinkt het hammondorgel nog sappiger. De 7″jes schijnen nu in Amsterdam bij Waxwell te krijgen te zijn, binnenkort volgt de mp3.

Luister en oordeel zelf:

En wacht, nog niet weggaan. Op hetzelfde label is meer moois uit onze regionen verschenen; zelfde genre, soortgelijk sappige hammondspel en jazzy grooves. Het Haagse Sven Hammond Soul en Britse Corrina Greyson toveren uit de losse pols een opzwepend vocaal soulnummer: Lookin Up, Turnin Round. Dat is dezelfde Corrina Greyson die ook al opdook bij andere Mokummers Lefties Soul Connection, die de laatste tijd opvallend vaak zangers de studio inlokken. Nijs. Luister hier Lookin Up, Turnin Round:

    En inderdaad, Euro Cinema geven een feestje vanwege de uitgave van hun 7″ in de SJU.


Euro Cinema + Corrina Greyson live en na afloop dj: Bossa Boogie @ Fudge

datum: vrijdag 27 november
tijd: 21.30 uur; aanvang 22.00 uur
locatie: SJU, Utrecht
entree: gratis; vanaf 23.00 uur €5,-

  • Share/Bookmark

Tags:   · · · · ·

Mayer Hawthorne - A Strange Arrangement + live @ Paradiso 9-11

September 10th, 2009 2 Comments

SOUL

En toen liep iedereen opeens achter de nieuwkomer Mayer Hawthorne aan; hij kwam uit het niets met de single Just Ain’t Gonna Work Out: ijle soulzang met een fijne achteroverleunende live hiphopbeat. Van begin tot eind eigenhandig in elkaar gezet, van zang tot gitaar en drums. Zo ongeveer nu komt Hawthornes debuutplaat A Strange Arrangement uit en ik ben al de nodige hoera’s en hoezees tegengekomen. Maar nu ik eens goed luister vind ik het maar een beetje een slap plaatje. Just Ain’t Gonna Work Out was het goede nummer op het juiste moment, maar een hele plaat vol met gelijksoortige weeige lichtvoetige ballads (zowel langzame als snelle met dubbeltempobeats) wordt me een beetje te veel. Daarvoor is Hawthornes stem niet bijzonder genoeg, hoewel de productie van de rest van de muziek vaak erg aangenaam is. Een zwak heb ik wel voor The Ills dat klinkt als ouwe school Beck (minus Beck’s toch wat stoerdere zang). Niets persoonlijks om meneer Hawthorne, maar dit is niet een soulplaat die ik me over een jaar nog herinner.

Luister en oordeel zelf:

Verder kan je Mayer Hawthorne & The County live checken in de Paradiso op maandag 9 november.

Mayer Hawthorne & The County live

locatie: Paradiso kleine zaal, Amsterdam
datum: maandag 9 november
entree: €12,- (excl.)
aanvang: 22:15

  • Share/Bookmark

Tags:   · · ·