Voor de show in de Paradiso op 26 maart zijn helaas geen kaarten meer, maar liefhebbers van de rauwe soul en rock&roll van The Heavy kunnen natuurlijk ook gewoon naar Arnhem. Daar tref je The Heavy op zaterdag 27 maart in de Luxor Live, en voor wie geduld heeft: ruim twee maanden later staat The Heavy opnieuw in de Paradiso.
The Heavy in Arnhem
locatie: Luxor Live, Arnhem
datum: zaterdag 27 maart 2010
aanvang: 21:00 uur
entree: € 10,- excl. servicekosten
The Heavy in Amsterdam
locatie: Paradiso, Amsterdam
datum: vrijdag 4 juni 2010
aanvang: 21:00 uur (aanvang voorprogramma: 20:00)
entree: € 13,- excl. servicekosten
De geruchten zijn bevestigd: funkgrootheden The Whitefield Brothers aka Poets of Rhythm aka Karl Hector & The Malcouns doen 13 november een concert in de Utrechtse SJU. Bij de gemiddelde band die grossiert in funk weet je wel ongeveer wat je krijgt: in het beste geval een opsomming van het beste van 45 jaar funkgeschiedenis, edoch niet bij The Whitefield Brothers. Deze Duitsers brouwen met funk, psychedelische afrobeat en jazz, eigenzinnige opnamemethodes (krakend verse oversturing) en Beierse Weißwursten, moderne funk zoals je het niet vaak hoort: rauw, experimenteel, en onmiskenbaar 21e eeuws. Hun nieuwste plaat Earthology komt binnenkort uit op Stones Throws sublabel Now Again en valt hieronder vast deels te horen. Voer voor zowel voeten als brein.
Whitefield Brothers - Earthology met o.a. Percee P, Med, Edan, Mr Lif, El Michel & Quantic
Whitefield Brothers live, daarna DJ’s Funkfunk & Barbossa
datum: vrijdag 13 november
tijd: deur open 21.30 uur; aanvang 22.00 uur
entree: €8,- ; vanaf 23.00 uur entree €5,- (€4,- met CJP & Studentpas / €3,- met U-pas)
locatie: SJU, Utrecht
concert in Paradiso
datum: maandag 16 november
tijd: deur open 19:00 uur; aanvang 19:30 uur
entree: €13,- excl.
locatie: Paradiso, kleine zaal, Amsterdam
ook nog te horen in De Kreun, Kortrijk (14-11) en JC Metteko, Mechelen (19-11)
Uit de tijd dat ik nog een arme student was en om budgettaire redenen vele goede platen in de bakken heb laten staan: In The Raw van de Beierse Whitefield Brothers. De Whitefield Brothers zijn een zijproject van de Poets of Rhythm, een van de eerste bands die midden jaren negentig weer de rauwheid terug in de funk brachten. In The Raw werd in 2002 uitgebracht, niet lang na het Poets of Rhythm meesterwerk Discern/Define, maar waar laatstgenoemde rauwe funk voor intelligentsia was (lees: met veel soul- en jazzinvloeden) doet In The Raw slechts wat het zegt: rauwe funkbeats met dito baslijnen + minimalistische overstuurde orgels en veel percussie. Lekker kaal, maar erg doeltreffend. Nu eindelijk weer verkrijgbaar op het Now Again label.
Vandaag in de kunstbijlage van de Volkskrant een artikel over de terugkeer van de ongepolijste soulstem. Een teken dat de mainstream ook wakker wordt? Hoewel ik de rauwe soul een warm hart toedraag ben ik het niet helemaal eens met de voorbeelden van popjournalist Gijsbert Kamer (overigens een bona fide soulliefhebber afgaande op zijn recensies): Eli Reed, James Hunter, Ryan Shaw en Raphael Saadiq. Eerste twee zijn fantastische rauwe zangers, Raphael Saadiq zweert juist bij lekker gladgestreken soul en Ryan Shaw maakt toch het soort soul voor mensen die de klepel in hun hand hebben en nog de klok niet horen.
Niet dat er niet degelijk een trend is in (en een markt voor) rauwe soul, maar de Volkskrant ziet hem op een plek waar die niet is. Geef mij dan maar Sharon Jones, Alice Russell, Lee Fields, Joseph Henry (rip), Charles Bradley, Naomi Davis, Nicole Willis, Baby Charles, The Sweet Vandals, Jimi Bell Martin (weer in de weer bij Nederlands trots The Soul Snatchers), Reverend Chunky (Keb Darge presents the New Mastersounds) en Mixmaster Wolf (Breakestra). Genoeg rauwe soul om uit te kiezen dus, en de meeste artiesten timmeren al een tijdje aan de weg om de puinhopen van jaren Whitney Houston, Earth Wind & Fire, swingbeat en R&B weg te werken.
Niet dat ik trouwens enkel rauw lust, ik ben niet de eerste die er mee komt maar gladde soul zoals gemaakt door nieuwe Stones Throw aanwinst Mayer Hawthorne is zeker niet vies. Check Just Ain’t Gonna Work Out:
De artiesten uit deze podcast spelen goed leentjebuur bij de funk uit eind jaren 60 en eind jaren 70, maar niet alles is zo reactionair als dat klinkt. Leg Lee Fields of Bo Baral naast je best of cd’s van James Brown en ze lijken stylistisch als twee druppels water op de peetvader van de funk, hoewel je mij niet hoort klagen zolang ze ijzersterke nummers spelen. Luister naar The Poets of Rhythm of Didier’s Sound Spectrum en je hoort dat dit meer is dan retro. Niet voor niets mijn hedendaagse funk favorieten. TA
1 SA-RA Creative Partners – Just Like A Baby
2 Nicole Willis & The Soul Investigators – Soul Investigators Theme
3 The Soul Destroyers – Blow Your Top Pt. 1
4 Sugarman Three – Funky Moon
5 The Neapolitans – The Yug
6 Orgone – Funky Nassau
7 The Budos Band – Budos Theme
8 Lefties Soul Connection – Peacock Strut
9 Connie Price And The Keystones – The Badger
10 The Poets Of Rhythm – Guiding Resolution
11 Bama & The Family – Don’t Think…Do
12 El Michels Affair – Too Late To Turn Back
13 Lyrics Born & The Poets Of Rhythm – I Changed My Mind
14 Lee Fields – Hey Sallie Mae (Get Off My Feet)
15 The Daktaris – Give It Up Turnit Loose
16 Didier’s Sound Spectrum – Impuls
17 New Mastersounds – Nervous
18 Bo Baral – Funky Sex Machine
19 Color Climax – Crabwalk
