Jazz met een boodschap is redelijk zeldzaam, laat staan jazz met een vredesboodschap. Build An Ark koppelt deze vredesboodschap (kort door de bocht: laten we vooral lief voor elkaar zijn) gelukkig ook aan goede jazz. Build An Ark is zwaar beinvloed door artiesten als Alice Coltrane, Sun Ra of Pharoah Sanders, maar je hoort net zo goed folkinvloeden terug: van introspectieve liedjes onder begeleiding van akoestische gitaar tot uptempo souljazzstompers. Onder leiding van producer Carlos Nino (o.a. hiphopgroep Ammon Contact) maakte de groep die inmiddels is gegroeid tot zo’n 45 muzikanten hun 3e album dat op het Amsterdamse Kindred Spirits label wordt uitgebracht. En ze doen 1 van de 2 Europese optredens deze maand in de Paradiso. Wie zijn jazz graag organisch, zonder egotrippers, zowel opzwepend als verstild heeft en niet vies is van een dwarsfluit meer of minder weet wat hem (m/v) te doen staat.
Luister hier de nieuwe plaat Love Pt.1:
Build An Ark
locatie: Paradiso, kleine zaal, Amsterdam
datum: woensdag 18 november
aanvang: 19:30
entree: 12,50 (excl.)
Uit het hokje: leuk op plaat, maar pas echt overtuigend op de planken. The Dynamites en Charles Walker mogen van ons wel weer eens terugkomen na hun onverwachts verpletterende optreden in Rotown vorig jaar. Dat doen ze dan ook, niet in Rotterdam, maar in de Paradiso.
In mijn vorige post over Raphael Saadiq ben ik toch wat al te hardvochtig geweest over de beste man. Natuurlijk, het is uber-retro zonder een greintje nieuwerwetsigheid wat Raphael Saadiq doet op zn laatste plaat, maar hij doet dat wel erg goed. Dus voor mij en andere afwezigen een herkansing: dinsdag 13 oktober in de Paradiso.
Raphael Saadiq live
locatie: Paradiso, Amsterdam
datum: dinsdag 13 oktober
aanvang: 21:00
entree: €25,-
Funk uit Benin? Tot een tijdje geleden geleden had ik er ook nog nooit van gehoord, tot het Duitse labeltje Analog Africa de ene na de andere compilatie met zelf-opgedoken en afgestofte funk uit Benin en Togo uitbracht. De band die op die fantastische platen steeds weer terugkomt is het Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou die in de jaren 70 in hoog tempo de ene na de andere plaat uitbrachten, niet zelden in minieme oplagens trouwens. Wegens het uitkomen van de de overzichtsplaat van het Orchestre Poly-Rythmo The Vodoun Effect op Analog Africa tourt de band weer rond en speelt in Nederland in Venlo op 29 augustus op het Zomerparkfeest, 18 september in de Utrechtse Rasa en 20 september in de Paradiso.
Er lijkt een grote afzetmarkt te zijn voor funky blaaskapellen in Rotterdam: na het optreden van de Hypnotic Brass Ensemble afgelopen jaar in Rotown en op dezelfde plek de Youngblood Brassband afgelopen maand keert de Hypnotic Brass Ensemble terug in Rotterdam in de Watt - gratis! - op 4 juni en heeft Rotown een maand later de Hot 8 Brass Band in huis - eveneens gratis. Wij vinden dat niet erg en kunnen beide concerten van harte aanbevelen. Om thuis vast voor te bereiden: de debuutplaat van Hypnotic Brass Ensemble staat nu op vpro’s 3voor12 luisterpaal.
Hypnotic Brass Ensemble
locatie: Watt, Rotterdam
datum: donderdag 4 juni
zaal open: 21:00
entree: gratis
Hot 8 Brass Band
locatie: Rotown, Rotterdam
datum: donderdag 9 juli
zaal open: 21:00
entree: gratis
de avond ervoor (8 juli) staat deze band ook in de Paradiso
Zoals je hoort, niet alleen bedansbaar voor dansmariekes.
Mdungu is al tijden een van onze favoriete bands uit Nederland. En dat niet voor niets, de muziek van deze band doet het erg goed op de dansvloer en Mdungu kijkt niet op een muzikale invloed meer of minder: van funky afrobeat uit Nigeria, Ghana en Benin tot vele andere muziektradities uit West-Afrika met daarbij een gezonde dosis jazz, surf en rock. Ondanks een verhuiswagen vol stijlen en verschillende achtergronden van de bandleden - verschillende bandleden spelen bijvoorbeeld ook in de Amsterdam Klezmer Band, Illicit, Benoit Martiny band en Bernie’s Lounge - staat Mdungu als een huis. Het ene nummer kan opzwepend zijn met dikke funky grooves terwijl het volgende je juist laat verlangen naar een strandstoel om in weg te dromen.
Zeer binnenkort komt de debuutplaat Afro What!? uit dus Mdungu reist de komende tijd de podia af en staat 4 juni in Delft op de Global Soundz avond (gepresenteerd door Nyama) in Speakers. Ook van de partij zijn Mbungo Express (allercharmantste afropop en Delfts best bewaarde muzikale geheim) en Rundfunk (met tassen vol hitsige afrobeat).
Mdungu @ Global Soundz + Mbungo Express + Rundfunk
datum: donderdag 4 juni
locatie : Speakers, Delft
entree: € 10,- vvk: € 8,-
zaal open: 20.30 uur. aanvang: 21.00 uur
Er volgen meer shows de komende, o.a. cd presentatie in de Paradiso (check dat!), Dunya Festival, Amsterdam Roots Festival, Jazz-a-Palooza Festival en het Zeehelden Festival zie hier.
Met al die klassieke Mulatu platen en de nieuwe Heliocentrics - Mulatu Astatke LP in het achterhoofd ging ik goed gemutst naar de Paradiso om mijn grote held Mulatu Astatke te horen spelen. De zaal was goed gevuld met muzieknerds, The Heliocentrics kwamen voor het eerste nummer zonder Mulatu op en speelden een leuke mop diepe funky jazz en toen kwam de man waar het allemaal om draaide het podium op. Hij nam plaats achter de centraal opgestelde vibrafoon, het tweede nummer zette in en hij begon met spelen. En toen hoorde je niets. Je zag de man spelen maar alleen in de verte hoorde je een geluid dat misschien afkomstig was van de vibrafoon, of was het de toetsenist?
Nu komt het wel vaker voor de het geluid van een bepaalde muzikant, en zeker bij grote bands zoals hier, niet helemaal goed te horen is. Jammer, maar kan gebeuren. Maar nu ging het om de hoofdpersoon van de avond: er stond extreem veel galm op de vibrafoon en de aanslag was nauwelijks te horen zodat er enkel een vaag ongenuanceerde vibrafoontapijt overbleef. Oftewel: degene waar om het draait en die je graag wil horen staat centraal op het podium zijn ding te doen, maar je hoort enkel een vage echo van wat hij speelt. Nu is Mulatu niet de man van de virtuoze improvisaties want ook op oude zijn platen is hij op z’n best met een paar juist geplaatste noten of akkoorden, maar ook die waren nu niet meer terug te horen.
Voor mij gaat de lol er dan wel af en gelukkig stapte Mulatu op de helft van het concert dan ook over op zijn karakteristieke Wurlitzer elektrische piano waarop hij wel goed te horen was, werden de liedjes funkier en kwam er eindelijk wat energie vanaf het podium. Een funky track van het nieuwe album Inspiration Information en wat uptempo klassiekers als Yekatit of Metche Dershe maakten toch nog wel een en ander goed, maar voor mijn idee kwam alles pas op gang bij de toegift.
Ik hoop erg dat het aan mijn eigen beleving lag of mijn plek in de zaal (zul je net zien: ik stond op zo’n locatie dat de stereo effecten van de vibrafoon door resonantie het hele geluid uitdoven) en dat andere bezoekers wel hebben genoten van dit concert, dus als je erbij was: laat je mening horen in een commentaar hieronder.
* n.b. foto is niet van het Paradiso concert, maar t lijkt aardig
Stephanie McKays r&b/soul zit ergens tussen radiofahige mainstream en geloofwaardige underground in en ze werkte al samen met hiphopgrootheden als Mos Def en Talib Kweli en Portisheads Geoff Barrow. Radio 3 staat bij mij wat te weinig aan om te weten of die single Jackson Avenue al een hit is, maar Gilles Peterson draaide de track geheel terecht al plat. Misschien wel de beste funky soul van afgelopen jaar was haar nummer Say What You Feel (voor de trainspotters: producer Katalyst sampelde ambachtelijk de track Spacing Out van The Invaders). Op vier achtereenvolgende dagen in mei maakt ze een rondje door de randstad en treedt op in Rotterdam, Den Haag, Paradiso en Utrecht.
Stephanie Mckay +band live
locaties: Rotown, Rotterdam 14 mei Paard, Den Haag 15 mei Paradiso, Amsterdam 16 mei Tivoli, Utrecht 17 mei Het Depot, Leuven 23 mei
