Kraakheldere opnames van de NPS op het North Sea Jazz festival. Enkele van onze favorieten zullen we hier plaatsen, te beginnen met Lee Fields & The Expressions:

Nog een avond te gaan op North Sea Jazz, maar ik maak alvast de tussenstand op.

vrijdag

Favorieten uit mijn persoonlijke doorsnede van deze festivaldag: Typhoon & New Cool Collective, Jose James & Joris Posthumus Quartet.

Om te beginnen bij Typhoon & New Cool Collective, laatstgenoemden heb ik al een dozijn concerten van gezien, maar zelden zo scherp als nu. De samenwerking met rapper Typhoon dwingt de band tot een minimaler spel en daardoor is elke noot die wel wordt gespeeld raak. Met dank aan Typhoon die de mensen op de stoelen, waarmee de Congo zaal gevuld was, duidelijk maakte dat stoelzitten geen optie was; wij hoeven niet te vertellen wie er als eerste vooraan stonden. Met speciale vermelding voor Anton Goudsmid, die weer eens liet zien waarom hij de enige op het festival was die een gitaarsolo mag spelen, en het funky drumwerk van Joost Kroon (funkier dan ooit, inclusief Tony Allen-stijl afrobeat). Kopen die Chocolade ep.

Typhoon & New Cool Collective - Chocolade @ Radio 6 luisterpaal

Jose James keert vaker terug op rundfunk.nl, op North Sea deed hij interpretaties van John Coltrane-werk met Belg Jef Neve op piano. Diep, vol mooie baslijnen en met de altijd zwoele zang van Jose James. Mooi, maar niet zo alles verzengend als twee jaar geleden op North Sea Jazz. Wellicht omdat Jose James vaker aan de zijlijn stond om ruimte te geven aan de saxofonist en de muziek wat aan spanning inleverde door de uitgesponnenheid.

Jose James & Jef Neve - For All We Know @ Radio 6 luisterpaal

Van de jonge jarde jazzcats is het Joris Posthumus ‘The New’ Quartet voor mij een van de weinigen die weten hoe een goede melodie klinkt. Hoewel de meters altijd lekker in het rood uitslaan bij deze heren was de energie dit keer mooi gedoseerd met een rustig begin en beheerste afwisseling tussen breekbare momenten en we-gaan-ervoor uitbarstingen, verder inventief pianospel van Jeroen van Vliet. Houd deze jongens in de gaten, nog liever in-het-echie dan op plaat overigens.

Joris Posthumus Quartet - The Abyss @ Radio 6 luisterpaal

Ook gehoord: Wende, in de rockmodus. Goed gedaan, maar niet mijn stiel. Verder, als een van de weinigen in de badkuip die de Maas zaal heet, bleef Jamie Lidell akoestisch redelijk overeind. Lidell liet zien waarom hij de koning van de sampler is met een mooi staaltje geloopte vocale techno, uitgefreakt maar ook beheerst. Jamie Lidell - Compass @ Radio 6 luisterpaal. Nog een klein stukje Caro Emerald gezien, die ook de handicap van de Maas zaal had, maar misschien komt een studioproject bij uitstek als haar Deleted Scenes From The Cutting Room Floor plaat gewoon beter tot z’n recht thuis op de stereo. Caro Emerald - Deleted Scenes From The Cutting Room Floor @ Radio 6 luisterpaal. En over Gil Scott Heron: wie de zin ‘Bij eerdere North Sea Jazz boekingen liet hij steeds verstek gaan, maar dit jaar gaat het echt gebeuren‘ las voelde natuurlijk al nattigheid…

Meer luistermateriaal op de Radio 6 website

vervolg met zaterdag

En we vervolgen met dag 2

zaterdag

Op de tweede dag van het North Sea Jazz stond er voor mij een uitgebalanceerd menu van soul, moderne jazz en sate met friet op het menu. Om te beginnen met de soul, hoewel Naomi Shelton & The Gospel Queens al in vroeg stadium hadden afgezegd was nog steeds de creme-de-la-creme van de New Yorkse soulscene te gast.

Lee Fields met band The Expressions gaven de aftrap voor de soul op de zaterdag met ingetogen en geperfectioneerde funky soul met onze favoriete opvolger van James Brown. Ook hier konden de stoelen in de Congo zaal aan de kant. Meer soul met Sharon Jones & The Dap Kings, en hoewel ik ze de laatste tijd al meermalen heb gezien blijven zij beter worden en ik dus terugkomen. The Dap Kings spelen net als The Expressions onberispelijk maar dan energieker en het geluid bleef ondanks de enorme afmetingen van de Nile zaal perfect. Sharon Jones en haar Dap kings gingen van langzame tranentrekkende soul (Mama don’t like my man bijna acapella) tot razendsnelle funk en het werkte allemaal. Ondertussen vergeet Sharon Jones haar gegarandeerd-succes podiumact niet met een demo jaren 60 danshypes plus een geinspireerd intermezzo Afrikaans dansen.

Sharon Jones and the Dap-Kings - I Learned The Hard Way @ Radio 6 luisterpaal

Maar er was ook jazz op het North Sea Jazz. De Noren van het Tord Gustavsen Ensemble speelden introverte kamerjazz en zolang de drummer niet toegaf aan zijn stadionrockimpulsen en lekker knisperig bleef spelen was het bloedstollend mooi. Eentje in de categorie om-in-de-gaten-te-houden: Christian Pabst Trio, een band van 3 jonge kerels op piano, drums en contrabas. Een van de eerste nummers was drum&bassige jazz zoals 4 Hero ze graag live zouden willen maken: lyrisch, om maar eens zo’n jazzwoord te gebruiken, en soulvol pianospel, stuwende baslijnen en strakke drumritmes met een goed uitgekiend geluid. Andere nummers waren iets geijktere jazz maar met dezelfde breed uitwaaierende piano, ijzerstrakke drums en no-nonse bas. Wij wachten op een vinyluitgave en een betere bandnaam.

Ook gehoord en gezien: een klein stukje The Roots, maar ook hier zorgde het gepatenteerde zwembadgeluid van de Maas zaal ervoor dat er weinig van het geluid overbleef, iets dergelijks gold voor Gilberto Gil die enkel goed hoorbaar was toen bas en percussie achter de coulissen verdween en Gilberto Gil met violist en trekzak eindelijk hoorbaar was. Ik zou zeggen vraag die sloopvergunning maar vast aan. Verder een klein stuk van het optreden van Rokia Traore gehoord in de wat statische zaal Darling. Zolang de neigingen tot obligate rock beheerst bleven voor herhaling vatbaar.

The Roots - How I Got Over @ Radio 6 luisterpaal

Meer North Sea Jazz op de Radio 6 website.