Hoogste tijd voor wederom enkele recente rundfunk-favorieten. Eindig 2010 met ons in stijl met een paar recente jazz-, hiphop-, latin- en soulkrakers.
1 Danay Suarez - Havana Cultura Sessions Danay Suarez, pianist Roberto Fonseca en de Havana Cultura Band maken korte metten met het idee dat vocale jazz veilige achtergrondmuziek is voor koffiehuizen. BBC-dj Gilles Peterson nam al eerder een cd op met de nieuwe garde Cubaanse muzikanten en dit is een vervolg daarop. Zangeres Danay Suarez staat in het middelpunt op deze plaat, alleen al vanwege haar woeste stemgeluid, maar ze kan net zo goed bedwelmend zingen op een net iets lagere versnelling. Roberto Fonseca en band voorzien Danay Suarez van een rockende achtergrond, maar op Guajira klinken ze juist hypnotiserend.
2 Robert Aaron - Trouble Man Van mijn favoriete jazzlabel, het Franse Heavenly Sweetness: Robert Aaron. Wonderschone souljazz met hier en daar een likje latinjazz.
3 The Rongetz Foundation - Broken Doll Beat Van hetzelfde Heavenly Sweetness label, een krakend vers 7″je met twee vocale souljazzers. De hit is de Patchworks remix van Zap Carnivorous: Eddie Jefferson achtige jazz met knisperige drum&bass-drums.
4 Dub Kweli Reggae-remixen van hiphoptracks duiken de laatste jaren al met enige regelmaat op (voor J*star is het een handelsmerk), maar de bootlegs van Max Tannone zijn onze favoriet. Na Mos Def (onder de naam Mos Dub) neemt hij Talib Kweli onder handen en het resultaat is erg nijs. Alsof hiphop en reggae altijd al een en hetzelfde zijn geweest.
5 Med - Where I’m From feat. Aloe Blacc & Talib Kweli Lange tijd niet zulke sappige hiphop gehoord. Californische rapper Med komt met twee voorproefjes van zijn in 2011 uit te komen album op Stones Throw en beide nummers bouwen voort op het jazzy jaren 90 geluid. Where I’m From, geproduceerd door Oh No, hopt op een hoofdknik-uitlokkende staccato orgelgroove. Classic doet door het gitaarrifje denken aan het hiphopklassieker Black Star.
6 Space Invadas - Soul:Fi Nota bene maanden geleden al eens gehoord op de Radio 6 luisterpaal, maar vergeten op rundfunk.nl te zetten: Space Invadas, een samenwerkingsproject tussen Australische producer Katalyst en Britse soulzanger Steve Spacek. Op Soul:Fi weten ze klassieke soulgeluiden mooi te koppelen aan een moderne hiphopesthetiek. Steve Spacek heeft naar mijn smaak vaak een nogal gladgestreken stemgeluid, maar Katalyst gooit er zoveel peper tegenaan dat het nooit vervelend wordt.
7 Cut Chemist - Adidas to AddisCut Chemist maakte een onorthodoxe remix van een Ethiopisch nummer, maar rocken dat het doet! Adidas to Adis komt van een langere sessie (Sound of the Police) waar Cut Chemist met behulp van slechts een platenspeler, een mixer en een looppedaal een stel Afrikaanse, Braziliaanse nummers aan elkaar mixt en ondertussen een hiphopbehandeling geeft. Ben bang dat wij m dat niet nadoen.
8 Ska Cubano - Mambo Ska Hoe konden we deze over het hoofd zien? De muziek van Ska Cubano is op de Rundfunkdansvloer regelmatig te horen en niet voor niets want er zijn weinig bands die klassieke Cubaanse muziek met zo weinig moeite de dansvloer optillen. Ingredienten bij Ska Cubano zijn Cubaanse son en mambo, klassieke ska en de ritmisch verwante cumbia. Mambo Ska is al weer een paar maanden oud maar helpt je zeker de koude winter door.
9 Sofrito : Tropical Discoteque Na een hele reeks 12″ met re-edits van dansvloer bestormende tropische grooves komt het Britse Sofrito met een heel album vol tropische krakers.
10 Frente Cumbiero meets Mad Professor Moderne en akoestische Colombiaanse cumbia-kruisbestuivingen. Tweede helft van het album bevat dezelfde tracks uitgedubt door de Mad Professor. Heet!
11 Angola Soundtrack - The Unique Sound Of Luanda (1968-1976) Ik hoorde voor het eerst Angolese muziek op de Fiesta Angola re-edit EP op Sofrito en de jaren 70 Angolese sound beviel me toen meteen. De groove heeft vaak wel wat Colombiaanse cumbia en de bitterzoete vocalen en galmende gitaren maken deze muziek instant verslavend. Het platenlabeltje Analogue Africa heeft uitmuntend werk verricht door 18 wonderschone Angolese Rebita’s, Kazukuta’s, Semba’s and Merengues te verzamelen en voor het eerst wereldwijd uit te brengen.
12 Igor Boxx - Breslau Van de man achter het Poolse Ninja Tune project Skalpel, Igor Boxx, een plaat geinspireerd door zijn jeugd in het Poolse Wroclaw, voor 1945 het Duitse Breslau. De muziek is een fijn soort samplejazz met een duidelijke hiphoptik.
13 Radio Citizen - Hope and Dispair Op zijn vorige Radio Citizen album liet Niko Schabel al zien hoe je op een niet-clichematige manier samples en jazz kan mengen. Niko Schabel heeft zijn grooves graag zwaar en de blazers op Hope and Dispair klinken groots en meeslepend zonder dat de muziek ontoegankelijk wordt. Daarnaast verzorgt Rundfunkfavoriet Bajka op drie nummers de vocalen.
14 Sara Mitra - Arpil Song Het debuutalbum van Sara Mitra zit ergens tussen folky singersongwriter en jazz in. Half zo wild niet als Danay Suarez, maar aangezien het album op Impossible Ark records uitkomt (van o.a. Nostalgia 77) kan het alleen maar goed zijn.
15 Keb Darge & Little Edith’s Legendary Rockin’ R’n'B Hebben we al verteld dat we fan zijn van Rhythm & Blues? We zijn ruim 50 jaar te laat, maar dat bied de gelegenheid om eens kritisch te luisteren en de beste R’n'B stompers eruit te pikken. Of dat een ander te laten doen. Bijvoorbeeld Keb Darge & Little Edith; Keb Darge is al een tijdje bezig zijn territorium uit te breiden van jaren 60 diepe funk & soul naar nog oudere R’n'B, rockabilly, R&R en jumpblues en doet daar af en toe verslag van middels een compilatie. Deze rockt en is bij deze aanbevolen.
16 Flight Facilities feat. Giselle – Crave You Op Strange Fruit kwam ik deze tegen en hij blijft maar hangen in mn hoofd: een breekbaar liedje op een discogroove.
17 Damu the Fudgemunk - Don’t Do It Hoewel mijnheer een heel album uit heeft is dit toch wel het beste en zeker het meest funky van de plaat en daarmee een mooie afsluiter voor deze lijst.
Al weer eeuwen geleden vroeg ik Ben Mendes van de band Kokoura of ik een van hun tracks eens onder handen mocht nemen. Ik hoorde in het origineel van het nummer Moribyassa wel een mooie dub versie en wilde dat wel eens uitwerken. Na maanden klooien met de sporen, echo’s en vooral veel knippen en plakken (de buren kunnen m niet meer horen) staat er nu eindelijk een versie die ik met de buitenwereld wil delen: diep uitgespeesd met veel percussie en hypnotiserend ngonispel.
Het origineel hoor je op Kokoura’s myspace pagina of op de cd Anitie (kopen die cd: een mix van West-Afrikaanse groeves met een vleugje Brazilie waar je geen spijt van krijgt).
Mdungu noemden we laatst al vanwege hun concert in Delft op 4 juni (gaan!) en ik keer bij ze terug vanwege Mdungu’s debuutcd die afgelopen week op de deurmat viel. Wij van Rundfunk zijn al een tijdje fan van Mdungu, maar moesten tot nu genoegen nemen met de live-ervaring. Daar kon ik me wel mee behelpen want Mdungu’s eigen interpretatie van akoestische West-Afrikaanse pop met zo nu en dan een stevige dosis afrobeat was en is live altijd een mooie ervaring. Een kwestie van goed op elkaar ingespeelde muzikanten, goede melodieën, subtiele maar toch opzwepende grooves en vooral ook een fantastisch geluid. Mdungu is met Afro What!? er goed in geslaagd die livereputatie om te zetten in muziek die ook op cd als een huis staat. Alles, van de uptempo afrobieters tot de ingetogen nummers, klopt op deze plaat: het hechte samenspel, de fantastische blazersectie, heerlijk tokkelende gitaren en een puike productie. Nog niet uit op zwart glimmend plastic, maar voorlopig doet de repeatknop van de cdspeler ook nog erg zn best.
Check de gehele plaat nu het nog kan op 3voor12s Luisterpaal.
Behalve op de Global Soundz in Delft en de releaseparty in de Paradiso is Mdungu de komende tijd op de betere festivals te vinden. Hier vind je een overzicht.
Cubaanse Son uit Senegal lijkt raar maar is het niet: in de jaren 70 was Afro-Cubaanse muziek populair in Senegal en Orchestra Baobab werd in die tijd populair met een mix van Cubaanse muziek met rumba, high life en inheemse Senegalese muziekstijlen. De muzikanten zijn al weer een paar jaar bij elkaar toen ze door het World Circuit label uit de vergetelheid werden gehaald en gaan de laatste jaren opnieuw de podia langs en de studio in voor nieuwe opnames. In het paasweekeinde staan ze op een paar Nederlandse podia, 10 april in de Oosterpoort in Groningen, 11 april in de Melkweg en 12 april in het Haagse Paard van Troje. Niet te missen.
Oei, da’s nog ver vooruit. Nog even 3 maanden wachten maar dan heb je ook wat: Mulatu Astatke, de peetvader van de Ethiopische jazz speelt op 27 maart in de Paradiso. Mulatu Astatke mixte in vervlogen tijden jazz en latin met traditionele Ethiopische muziek, van diepe uitgesponnen jazz tot hard groovende funk met dikke baslijnen. Zijn tussen 1968 en 1974 opgenomen stukken, waarin hijzelf vibrafoon, piano, orgel en percussie speelde, klinken nog steeds zo revolutionair als toen, al was het maar vanwege de voor westerse oren vreemde Ethiopische toonladders, maar ook gewoon vanwege de ijzersterke composities en melodieen.
Wie Mulatu Astatke nog niet kent maar nieuwsgierig is geworden checkt deel 4 van de Ethiopiques reeks op het Buda label of beluistert de soundtrack van Broken Flowers, de film van Jim Jarmusch met Bill Murray in de hoofdrol waarin speciaal een Ethiopische buurman in het scenario geschreven was om Astatkes muziek maar te kunnen gebruiken.
Wie er meekomen in maart staat (nog) niet op de Paradiso website, opties lijken mij: het Either/Orchestra waar Mulatu vaak mee speelt, of nog beter The Heliocentrics. The Heliocentrics waren de begeleidende band voor Mulatu Astatke in Cargo, Londen april 2008, en luisterend naar het resultaat (download hier) mag deze band zeker met Astatke nog eens terugkomen.
Of bekijk het volgende Youtube filmpje met opnames van dit concert, zulke funky rauwe billenschudders maakte zelfs James Brown niet:
Of anders een potje dieper dan diepe jazz:
Mulatu Astatke live
locatie: Paradiso, Amsterdam
datum: vrijdag 27 maart
aanvang: 21:00 uur / zaal open: 20:00
entree: 20 euro
