POP/ROCK/FUNK

De plaat Version van Mark Ronson is gebaseerd op een simpel gegeven: funk covers van pop en rock tracks. Een simpel en doeltreffend idee. Op Version gaat alles in de funk oven, van Radiohead tot Britney Spears en komt er weer uit voorzien van breakbeats, tambourijnen en strakke blazers (waarvan enkele keren de Dap-Kings). De productie is over de hele plaat vlekkeloos, maar toch is het resultaat niet zo geslaagd als het klinkt en had gekund; veel van de vocalisten (voornamelijk die uit de pophoek) houden helemaal geen stand in het funkgeluid en de keuze van materiaal is ook niet altijd even scherp.

Over de instrumentale versie van Coldplays God Put A Smile Upon Your Face valt te discussieren maar komt toch behoorlijk goed uit de verf en Lily Allen op Oh My God is een leuk staaltje funky pop op een Easin’ In achtige groove en Amy Winehouse kan op de uptempo soulstomper Valerie ook weinig mis doen. Just, gepikt van Radiohead, is al een tijdje een favoriet in mijn platenkoffer. Aan de andere kant lenen andere tracks en zangers - Daniel Merriweather, Paul Smith, Kasabian- zich nauwelijks voor de rauwe funkproductie van Ronson, wie is er gebaat bij het epische gekweel van Stop Me? En iemand als Robbie Wiliams verzuipt met zijn vlakke zang toch lichtelijk. Ietwat vreemde keuzes eigenlijk van Mark Ronson. Ik vermoed dat met een betere keuze van materiaal en vocalisten (bij voorkeur zangers met wat pit) er een veel sterkere plaat had kunnen liggen. Maar goed, doe in elk geval je voordeel met de tracks die wel de moeite waard zijn. TA

luister: God Put A Smile Upon Your Face / Oh My God / Valerie / Just / The Only One I Know

Tags: 1 reactie