Waar blijft een muziekliefhebber zonder lijstjes? Daarom een nieuwe aflevering lijstjes-extravaganza met 14 recente platen die wij van Rundfunk graag met je delen.
1 Maylee Todd - Choose Your Own Adventure Maylee Todd maakt het soort liedjes waarvan je zou willen dat ze de radio bevolkten: lekker in het gehoor liggende liedjes zonder overproductie en met een scherp randje. Persoonlijke favoriet is Summer Sounds dat eigenlijk Choose Your Own Adventure gecomprimeerd in 3 en een halve minuut is: van lieflijk tot opzwepend.
2 Dalindeo - Soundtrack For The Sound Eye Niet zo heeel recent meer, maar aangezien wij op het Delfts jazzfestival een vol Speakerscafe hadden stuiteren op Dalindeo’s Another Devil (live opname) moet ik m toch even noemen. Finnen Dalindeo uit de Ricky-Tick hoek zeggen de brave bossa-nova van vorige plaat vaarwel en wagen zich aan spannende en cinematografisch verantwoorde jazz. Afwijkende maatsoorten klinken bij Dalindeo nauwelijks afwijkend en op twee nummers doet mijn favoriete zangeres mee.
3 Budos Band - III Deze New Yorkse band doet waar ze goed in zijn: doorstomende afrofunkgrooves maken. Wie ze eens live heeft gezien weet dat ie geen entertainment hoeft te verwachten maar de stampende afrobeat-beats en loodzware blazers over zich heen moet laten rollen. Ongenaakbaar.
4 Woima Collective - Tezeta Meer afrobeat en hoe goed dat is hoor je hieronder. Het Woima Collective is een The Poets of Rhythm aftakking, en wie The Poets of Rhythm recent nog live heeft horen spelen weet dat zij qua Ethiopische funk de originelen naar de kroon steekt. 1 oktober in de Paradiso.
5 Frente Cumberio - Pitchito Cumbia is een van mijn favoriete genres van de laatste tijd; het schuurt qua ritmiek fijn tegen oude Jamaicaanse ska aan, maar klinkt verder onmiskenbaar Colombiaans. De laatste tijd schiet de digi-cumbia de grond uit, en hoewel ik niet vies ben van een vernieuwinkje hier en daar ben ik nog niet zo overtuigd van de plastic cumbia nieuwe stijl. Frente Cumberio combineert synthesisers a la Detroittechno met ouderwetse cumbiapercussie, het zal je wereld niet omver blazen, maar je dansvloer wel.
6 Lloyd Miller & The Heliocentrics - Lloyd Miller & The Heliocentrics Samenwerking tussen oude jazzrot en multi-instrumentalist Lloyd Miller en Engelands meest interessante experimentele funkband, The Heliocentrics. Voor de fans van jazz met stevige orientaalse invloeden a la Yusef Lateef. Behalve voor de muziek kan je ook nog overwegen m voor de hoes te kopen, wel op vinyl natuurlijk.
7 Owiny Sigoma Band - Doyoi Nyajo Nam Muziek uit het oosten van Afrika is voor mij nog een compleet onontgonnen terrein. De muziek van Owiny Sigoma Band is niet bepaald folklore maar het resultaat van een workshop van Engelse muzikanten in Kenia. Later komt bij Brownswood records nog een compleet album uit.
8 Quadron - Quadron Zo kan R&B dus ook klinken! Denen Quadron maken R&B volgens de regels maar toch klinkt het fris. Favoriet is Jeans, zie hieronder in symathiek clipje. Helaas niet op vinyl te verkrijgen.
9 Half Seas Over - Half Seas Over Nieuw project van een van mijn favoriete jazzpianisten: Elan Mehler. Zijn plaat Scheme For Thought
is een klassieke schoonheid. Half Seas Over is Elan Mehler met liedschrijver en zanger Adam McBride en maakten een plaat geschikt voor ieder loom en melancholiek moment van de dag.
12 Theophilus London - Calypso Blues feat. The Dap Kings Klassiek latinnummer wordt onder handen genomen door Theophilus London en soulmeesters The Dap Kings. Vet!
14 Brassroots - Good Life Ik heb een zwak voor brasscovers van oude hits. Deze versie van houseklassieker Good Life ligt niet bepaald voor de hand maar werkt wonderwel.
Als er een nummer is dat al sinds begin dit jaar bij mij op repeat staat is het wel Aloe BlaccsI Need A Dollar. En ondanks een niet eens zo hoog tempo doet dit liedje het ook nog eens perfect op de dansvloer door puntige productie met boombap beat en repetitieve piano-akkoorden. Album Good Things dat op het punt staat uit te komen is geproduceerd door een van onze favoriete producerteams: Truth & Soul, bekend van Lee Fields, El Michels Affair en Bronx River Parkway en gespecialiseerd in perfect uitgekiende onderkoelde soul. De markt voor soulzangers is de laatste tijd beter geworden, dus wij zijn er zeker niet rouwig om dat er weer eens een echt getalenteerde zanger de oppervlakte bereikt. Gaan dus.
Good Things:
Aloe Blacc @ Paradiso
datum: wo 29 september
locatie: Paradiso, Amsterdam
aanvang: 21.00; zaal open 20.00
entree: 16,-
Aloe Blacc gepresenteerd door Strange Fruituitverkocht
datum: do 30 september
locatie: Rotown, Rotterdam
aanvang: 21:30; zaal open 21:00
entree: 10,-
Aloe Blacc is in oktober ook nog te horen in Gent (Vooruit) en Leuven (Het Depot).
We maakten een maandje geleden een mix voor de BBE-mixtape-wedstrijd en hoewel we zelf vinden dat ie erg lekker is het niet de winnaar geworden. Helaas, maar dat maakt m er natuurlijk niet minder om. Onze favoriete tracks uit de 10+ jaren discografie van het Britse label dat onder andere hele reeksen vette funkverzamelaars van Keb Darge uitbracht.
Tracklijst:
J-Live - We Are Masta Ace - Sittin On Chrome Lady Daisey - Day Old Bread Katalyst - Say What You Feel Feat. Stephanie Mckay Shawn Lee - Dark Clouds Mark Ronson - Just (Feat. Alex Greenwald) Marc Mac Presents: Visioneers - Funk Box Feat. Capitol A Julien Dyne - Steel Legs Jack Trombey - Rock Bed 1 Pearly Queen - Quit Jive’in Kenny Dope - Can You Handle It Inell Young - What Do You See In Her Richard Rome - Ghost A’ Go Go The Delegates - Pigmy Part One Ladi6 - Walk Right Up (Park’s Remix) Velma Cross & Her High Steppers - I’Ll Be Oh So Good Marc Mac Presents: Visioneers - The World Is Yours Aaron Jerome - Way Of Life (Feat Bajka) Electric Wire Hustle - They Don’t Want Family Of Eve - I Wanna Be Loved By You Femi Kuti - Truth Don Die (Kerri Chandler Mix) Oscar Sulley & The Uhuru Dance Band - Bukom Mashie Johanesburg Street Band - Awe Mfana Roni Size - Watching Windows (Roni Size Meets Nuyorican Soul)
Op de tweede dag van het North Sea Jazz stond er voor mij een uitgebalanceerd menu van soul, moderne jazz en sate met friet op het menu. Om te beginnen met de soul, hoewel Naomi Shelton & The Gospel Queens al in vroeg stadium hadden afgezegd was nog steeds de creme-de-la-creme van de New Yorkse soulscene te gast.
Lee Fields met band The Expressions gaven de aftrap voor de soul op de zaterdag met ingetogen en geperfectioneerde funky soul met onze favoriete opvolger van James Brown. Ook hier konden de stoelen in de Congo zaal aan de kant. Meer soul met Sharon Jones & The Dap Kings, en hoewel ik ze de laatste tijd al meermalen heb gezien blijven zij beter worden en ik dus terugkomen. The Dap Kings spelen net als The Expressions onberispelijk maar dan energieker en het geluid bleef ondanks de enorme afmetingen van de Nile zaal perfect. Sharon Jones en haar Dap kings gingen van langzame tranentrekkende soul (Mama don’t like my man bijna acapella) tot razendsnelle funk en het werkte allemaal. Ondertussen vergeet Sharon Jones haar gegarandeerd-succes podiumact niet met een demo jaren 60 danshypes plus een geinspireerd intermezzo Afrikaans dansen.
Sharon Jones and the Dap-Kings - I Learned The Hard Way @ Radio 6 luisterpaal
Maar er was ook jazz op het North Sea Jazz. De Noren van het Tord Gustavsen Ensemble speelden introverte kamerjazz en zolang de drummer niet toegaf aan zijn stadionrockimpulsen en lekker knisperig bleef spelen was het bloedstollend mooi. Eentje in de categorie om-in-de-gaten-te-houden: Christian Pabst Trio, een band van 3 jonge kerels op piano, drums en contrabas. Een van de eerste nummers was drum&bassige jazz zoals 4 Hero ze graag live zouden willen maken: lyrisch, om maar eens zo’n jazzwoord te gebruiken, en soulvol pianospel, stuwende baslijnen en strakke drumritmes met een goed uitgekiend geluid. Andere nummers waren iets geijktere jazz maar met dezelfde breed uitwaaierende piano, ijzerstrakke drums en no-nonse bas. Wij wachten op een vinyluitgave en een betere bandnaam.
Ook gehoord en gezien: een klein stukje The Roots, maar ook hier zorgde het gepatenteerde zwembadgeluid van de Maas zaal ervoor dat er weinig van het geluid overbleef, iets dergelijks gold voor Gilberto Gil die enkel goed hoorbaar was toen bas en percussie achter de coulissen verdween en Gilberto Gil met violist en trekzak eindelijk hoorbaar was. Ik zou zeggen vraag die sloopvergunning maar vast aan. Verder een klein stuk van het optreden van Rokia Traore gehoord in de wat statische zaal Darling. Zolang de neigingen tot obligate rock beheerst bleven voor herhaling vatbaar.
The Roots - How I Got Over @ Radio 6 luisterpaal
Binnenkort in de schappen maar nu al intergraal te beluisteren: het nieuwe album van Will ‘Quantic‘ Hollands project Flowering Inferno. Will Holland, die de laatste tijd voornamelijk in Colombia en Panama verkeert, koppelt in z’n andere projecten (Quantic Soul Orchestra en Combo Barbaro) Colombiaanse cumbia en Afro-Colombiaanse stijlen aan soul en harde funkbreaks, maar op Dog With a Rope blijkt dat dezelfde Latijns-Amerikaanse stijlen zich net zo makkelijk lenen voor reggaebeats en een dubeffect op z’n tijd. Loom en dansbaar tegelijk.
Volgens mij nog niet eerder op Rundfunk maar zeker de moeite waard om met u te delen: The Baseballs. Deze Duitse buben brengen ouderwetse rock ‘n’ rolls covers van hedendaagse hits. Hoewel sommige nummers op hun CD strike mij net wat te corny zijn, zullen onderstaande exemplaren zeker terug te horen zijn op de betere dansvloer bij u in de buurt.
Gehamsterd hebben we: de beste funky, jazzy en soulvolle platen voor koptelefoon, surroundset of dansvloer en we delen ze graag met je. In willekeurige volgorde:
1 Sharon Jones & The Dap Kings - I Learned the Hard Way Als er iemand is die de 2e jeugd van de soul smoel heeft gegeven (en daarbij de klassiekers naar de kroon steekt) is het wel Sharon Jones met haar strakker dan strak en soulvoller dan soulvol spelende Dap Kings. Nieuw album is bijna uit maar al wel integraal luisterbaar hier. En we mogen alvast verklappen dat het wederom een klatser is.
2 Mulatu Astatke - Mulatu Steps Ahead Mulatu Astatke, Ethiopisch toetsenist en vibrafonist maakte vorig jaar al een comeback met Britten The Heliocentrics en daarin voorzag hij in een grote behoefte want de heruitgaves van zijn Ethiopische jazzplaten uit de jaren 70 hadden wij en hele volksstammen met ons inmiddels grijs gedraaid. Blijkbaar kreeg hij de smaak te pakken en komt opnieuw met een vervolg (luister) en dat kunnen wij niet erg vinden als het resultaat zo goed is.
3 The Bamboos - 4 Australische funklievelingen heb ik nog nooit op een echt sterk album kunnen betrappen. Er zijn altijd een paar vocale uitschieters met gasten achter de microfoon, maar de instrumentalen klinken altijd naar plastic is mijn uiterst persoonlijke mening. Dit geldt ook weer voor het nieuwe album 4, maar de single die hieraan vooraf ging is dan wel weer uiterst genietbaar: On the Sly met Kylie Auldist en Turn It Up met Lyrics ‘I Changed My Mind‘ Born.
5 BK-one - Tema Do Canibal feat. The Hypnotic Brass Ensemble Het ultieme hoofdknik- en voettapnummer is zojuist afgeleverd door BK-one met een niet te verwaarlozen rol voor onze favoriete koperblazers van The Hypnotic Brass Ensemble. Men neme een deel dikke hiphopbeats, een deel Braziliaanse percussie en twee delen hoempa-ende koperblazers en wie The Hypnotics kent weet dan al genoeg. Vet.
6 Sono Rhizmo - Soledad / O Telefono Van goede Colombiaanse Cumbia krijg je nooit genoeg, net zoals van degelijke samba. Twee remixen van mij onbekende artiesten die de originelen op een subtiele manier veredelen tot danskrakers voor de betere dansvloer. Binnenkort ook bij ons te horen op een volgend Echte Boter Edicion Tropical.
7 Kokoura - Moribyassa (Rundfunk deep edit) Maanden gezwoegd heb ik op deze remix van Amsterdams/Senegalse band (plus muzikanten uit Burkina Faso, maar het bijbehorende bijvoeglijk naamwoord schiet me daar niet zo snel te binnen). Het resultaat mag er van mij zijn: diep en dubbig. Ik beveel het bij deze graag nogmaals aan.
9 Christian Prommer’s Drumlesson - Jaguar / Groove la Chord Houseproducer Christian Prommer gaat verder waar zijn laatste album is gebleven: akoestische versies van technoklassiekers, die hij meestal met een stevige sambajazzondergrond meegeeft. Detroittechnoliefhebbers kennen de originelen natuurlijk uit het hoofd, maar ondanks de klassiekerstatus van de nummers klinken de akoestische versies fris. Mooi hoe ondanks dat de machines thuisblijven het opzwepende technogevoel overeind blijft.
10 Erykah Badu - New Amerykah Part Two: Return Of The AnkhErykah Badu keert op deel 2 van haar drieluik New Amerykah terug naar het geluid van Mama’s Gun; de rol van de electronica en hiphop die haar vorige album een fris geluid bezorgden (maar het ook wat ongemakkelijker in het gehoor maakten) is stukken minder. Return Of The Ankh gaat je kijk op moderne soul niet veranderen maar zou zo maar eens ongemerkt je meest beluisterde plaat van het jaar kunnen worden.
11 The Skeletons - Smile Jazzige afrobeat van de man achter Nostalgia 77 aka Benedic Lamdin. Volgens het persbericht is deze plaat het resultaat van knip- en plakwerk uit talloze opnames die Lamdin deed met bevriende muzikanten. Perspraatjes of niet, het resultaat klinkt als solide funky jazzsessie.
12 Heavenly Sweetness label compilation #1 Dit kleine Franse labeltje is al enige tijd mijn vaste leverancier voor goede jazz; Heavenly Sweetness staat met de ene voet in de traditie van de spiritual jazz (kort gezegd: een jazzstroming uit de jaren 70 die zich niet bezondigde aan gladde popdiscofusies maar de relatie tussen jazz en soul en afrikaanse muziek verder uitdiepte) en de andere voet in de betere moderniteit. Oftwel: op cd 1 staat diepe akoestische jazz en op cd 2 bewerkingen door onder andere Four Tet, Blackjoy, Patchworks en Carlos Niño.
13 Solex .vs. Cristina Martinez + Jon Spencer - Amsterdam Throwdown King Street Showdown! Nog eentje en dan houden we er weer mee op. Een uitkomst voor mensen zoals ik die altijd al fan waren van Jon Spencer z’n stem maar niet z’n band! Dit plaatje is freaky en funky zoals ze dat in de jaren 90 nog konden, met Solex achter de knoppen en Jon Spencer in z’n vuige rock&rollmodus achter de microfoon. De beste funky en morsig klinkende popplaat die ze in de jaren 90 zijn vergeten te maken.
Al weer eeuwen geleden vroeg ik Ben Mendes van de band Kokoura of ik een van hun tracks eens onder handen mocht nemen. Ik hoorde in het origineel van het nummer Moribyassa wel een mooie dub versie en wilde dat wel eens uitwerken. Na maanden klooien met de sporen, echo’s en vooral veel knippen en plakken (de buren kunnen m niet meer horen) staat er nu eindelijk een versie die ik met de buitenwereld wil delen: diep uitgespeesd met veel percussie en hypnotiserend ngonispel.
Het origineel hoor je op Kokoura’s myspace pagina of op de cd Anitie (kopen die cd: een mix van West-Afrikaanse groeves met een vleugje Brazilie waar je geen spijt van krijgt).
