Waar blijft een muziekliefhebber zonder lijstjes? Daarom een nieuwe aflevering lijstjes-extravaganza met 14 recente platen die wij van Rundfunk graag met je delen.
1 Maylee Todd - Choose Your Own Adventure Maylee Todd maakt het soort liedjes waarvan je zou willen dat ze de radio bevolkten: lekker in het gehoor liggende liedjes zonder overproductie en met een scherp randje. Persoonlijke favoriet is Summer Sounds dat eigenlijk Choose Your Own Adventure gecomprimeerd in 3 en een halve minuut is: van lieflijk tot opzwepend.
2 Dalindeo - Soundtrack For The Sound Eye Niet zo heeel recent meer, maar aangezien wij op het Delfts jazzfestival een vol Speakerscafe hadden stuiteren op Dalindeo’s Another Devil (live opname) moet ik m toch even noemen. Finnen Dalindeo uit de Ricky-Tick hoek zeggen de brave bossa-nova van vorige plaat vaarwel en wagen zich aan spannende en cinematografisch verantwoorde jazz. Afwijkende maatsoorten klinken bij Dalindeo nauwelijks afwijkend en op twee nummers doet mijn favoriete zangeres mee.
3 Budos Band - III Deze New Yorkse band doet waar ze goed in zijn: doorstomende afrofunkgrooves maken. Wie ze eens live heeft gezien weet dat ie geen entertainment hoeft te verwachten maar de stampende afrobeat-beats en loodzware blazers over zich heen moet laten rollen. Ongenaakbaar.
4 Woima Collective - Tezeta Meer afrobeat en hoe goed dat is hoor je hieronder. Het Woima Collective is een The Poets of Rhythm aftakking, en wie The Poets of Rhythm recent nog live heeft horen spelen weet dat zij qua Ethiopische funk de originelen naar de kroon steekt. 1 oktober in de Paradiso.
5 Frente Cumberio - Pitchito Cumbia is een van mijn favoriete genres van de laatste tijd; het schuurt qua ritmiek fijn tegen oude Jamaicaanse ska aan, maar klinkt verder onmiskenbaar Colombiaans. De laatste tijd schiet de digi-cumbia de grond uit, en hoewel ik niet vies ben van een vernieuwinkje hier en daar ben ik nog niet zo overtuigd van de plastic cumbia nieuwe stijl. Frente Cumberio combineert synthesisers a la Detroittechno met ouderwetse cumbiapercussie, het zal je wereld niet omver blazen, maar je dansvloer wel.
6 Lloyd Miller & The Heliocentrics - Lloyd Miller & The Heliocentrics Samenwerking tussen oude jazzrot en multi-instrumentalist Lloyd Miller en Engelands meest interessante experimentele funkband, The Heliocentrics. Voor de fans van jazz met stevige orientaalse invloeden a la Yusef Lateef. Behalve voor de muziek kan je ook nog overwegen m voor de hoes te kopen, wel op vinyl natuurlijk.
7 Owiny Sigoma Band - Doyoi Nyajo Nam Muziek uit het oosten van Afrika is voor mij nog een compleet onontgonnen terrein. De muziek van Owiny Sigoma Band is niet bepaald folklore maar het resultaat van een workshop van Engelse muzikanten in Kenia. Later komt bij Brownswood records nog een compleet album uit.
8 Quadron - Quadron Zo kan R&B dus ook klinken! Denen Quadron maken R&B volgens de regels maar toch klinkt het fris. Favoriet is Jeans, zie hieronder in symathiek clipje. Helaas niet op vinyl te verkrijgen.
9 Half Seas Over - Half Seas Over Nieuw project van een van mijn favoriete jazzpianisten: Elan Mehler. Zijn plaat Scheme For Thought
is een klassieke schoonheid. Half Seas Over is Elan Mehler met liedschrijver en zanger Adam McBride en maakten een plaat geschikt voor ieder loom en melancholiek moment van de dag.
12 Theophilus London - Calypso Blues feat. The Dap Kings Klassiek latinnummer wordt onder handen genomen door Theophilus London en soulmeesters The Dap Kings. Vet!
13 The Rongetz Foundation - Broken Doll Beat En we gaan maar even door. The Rongetz Foundation is een project van jazzman Stéphane Ronget en heeft nu een tweede LP uit. Soulvolle jazz met smeuig congaspel iemand?
14 Brassroots - Good Life Ik heb een zwak voor brasscovers van oude hits. Deze versie van houseklassieker Good Life ligt niet bepaald voor de hand maar werkt wonderwel.
Als er een nummer is dat al sinds begin dit jaar bij mij op repeat staat is het wel Aloe BlaccsI Need A Dollar. En ondanks een niet eens zo hoog tempo doet dit liedje het ook nog eens perfect op de dansvloer door puntige productie met boombap beat en repetitieve piano-akkoorden. Album Good Things dat op het punt staat uit te komen is geproduceerd door een van onze favoriete producerteams: Truth & Soul, bekend van Lee Fields, El Michels Affair en Bronx River Parkway en gespecialiseerd in perfect uitgekiende onderkoelde soul. De markt voor soulzangers is de laatste tijd beter geworden, dus wij zijn er zeker niet rouwig om dat er weer eens een echt getalenteerde zanger de oppervlakte bereikt. Gaan dus.
Good Things:
Aloe Blacc @ Paradiso
datum: wo 29 september
locatie: Paradiso, Amsterdam
aanvang: 21.00; zaal open 20.00
entree: 16,-
Aloe Blacc gepresenteerd door Strange Fruituitverkocht
datum: do 30 september
locatie: Rotown, Rotterdam
aanvang: 21:30; zaal open 21:00
entree: 10,-
Aloe Blacc is in oktober ook nog te horen in Gent (Vooruit) en Leuven (Het Depot).
We maakten een maandje geleden een mix voor de BBE-mixtape-wedstrijd en hoewel we zelf vinden dat ie erg lekker is het niet de winnaar geworden. Helaas, maar dat maakt m er natuurlijk niet minder om. Onze favoriete tracks uit de 10+ jaren discografie van het Britse label dat onder andere hele reeksen vette funkverzamelaars van Keb Darge uitbracht.
Tracklijst:
J-Live - We Are Masta Ace - Sittin On Chrome Lady Daisey - Day Old Bread Katalyst - Say What You Feel Feat. Stephanie Mckay Shawn Lee - Dark Clouds Mark Ronson - Just (Feat. Alex Greenwald) Marc Mac Presents: Visioneers - Funk Box Feat. Capitol A Julien Dyne - Steel Legs Jack Trombey - Rock Bed 1 Pearly Queen - Quit Jive’in Kenny Dope - Can You Handle It Inell Young - What Do You See In Her Richard Rome - Ghost A’ Go Go The Delegates - Pigmy Part One Ladi6 - Walk Right Up (Park’s Remix) Velma Cross & Her High Steppers - I’Ll Be Oh So Good Marc Mac Presents: Visioneers - The World Is Yours Aaron Jerome - Way Of Life (Feat Bajka) Electric Wire Hustle - They Don’t Want Family Of Eve - I Wanna Be Loved By You Femi Kuti - Truth Don Die (Kerri Chandler Mix) Oscar Sulley & The Uhuru Dance Band - Bukom Mashie Johanesburg Street Band - Awe Mfana Roni Size - Watching Windows (Roni Size Meets Nuyorican Soul)
Op de tweede dag van het North Sea Jazz stond er voor mij een uitgebalanceerd menu van soul, moderne jazz en sate met friet op het menu. Om te beginnen met de soul, hoewel Naomi Shelton & The Gospel Queens al in vroeg stadium hadden afgezegd was nog steeds de creme-de-la-creme van de New Yorkse soulscene te gast.
Lee Fields met band The Expressions gaven de aftrap voor de soul op de zaterdag met ingetogen en geperfectioneerde funky soul met onze favoriete opvolger van James Brown. Ook hier konden de stoelen in de Congo zaal aan de kant. Meer soul met Sharon Jones & The Dap Kings, en hoewel ik ze de laatste tijd al meermalen heb gezien blijven zij beter worden en ik dus terugkomen. The Dap Kings spelen net als The Expressions onberispelijk maar dan energieker en het geluid bleef ondanks de enorme afmetingen van de Nile zaal perfect. Sharon Jones en haar Dap kings gingen van langzame tranentrekkende soul (Mama don’t like my man bijna acapella) tot razendsnelle funk en het werkte allemaal. Ondertussen vergeet Sharon Jones haar gegarandeerd-succes podiumact niet met een demo jaren 60 danshypes plus een geinspireerd intermezzo Afrikaans dansen.
Sharon Jones and the Dap-Kings - I Learned The Hard Way @ Radio 6 luisterpaal
Maar er was ook jazz op het North Sea Jazz. De Noren van het Tord Gustavsen Ensemble speelden introverte kamerjazz en zolang de drummer niet toegaf aan zijn stadionrockimpulsen en lekker knisperig bleef spelen was het bloedstollend mooi. Eentje in de categorie om-in-de-gaten-te-houden: Christian Pabst Trio, een band van 3 jonge kerels op piano, drums en contrabas. Een van de eerste nummers was drum&bassige jazz zoals 4 Hero ze graag live zouden willen maken: lyrisch, om maar eens zo’n jazzwoord te gebruiken, en soulvol pianospel, stuwende baslijnen en strakke drumritmes met een goed uitgekiend geluid. Andere nummers waren iets geijktere jazz maar met dezelfde breed uitwaaierende piano, ijzerstrakke drums en no-nonse bas. Wij wachten op een vinyluitgave en een betere bandnaam.
Ook gehoord en gezien: een klein stukje The Roots, maar ook hier zorgde het gepatenteerde zwembadgeluid van de Maas zaal ervoor dat er weinig van het geluid overbleef, iets dergelijks gold voor Gilberto Gil die enkel goed hoorbaar was toen bas en percussie achter de coulissen verdween en Gilberto Gil met violist en trekzak eindelijk hoorbaar was. Ik zou zeggen vraag die sloopvergunning maar vast aan. Verder een klein stuk van het optreden van Rokia Traore gehoord in de wat statische zaal Darling. Zolang de neigingen tot obligate rock beheerst bleven voor herhaling vatbaar.
The Roots - How I Got Over @ Radio 6 luisterpaal
Binnenkort in de schappen maar nu al intergraal te beluisteren: het nieuwe album van Will ‘Quantic‘ Hollands project Flowering Inferno. Will Holland, die de laatste tijd voornamelijk in Colombia en Panama verkeert, koppelt in z’n andere projecten (Quantic Soul Orchestra en Combo Barbaro) Colombiaanse cumbia en Afro-Colombiaanse stijlen aan soul en harde funkbreaks, maar op Dog With a Rope blijkt dat dezelfde Latijns-Amerikaanse stijlen zich net zo makkelijk lenen voor reggaebeats en een dubeffect op z’n tijd. Loom en dansbaar tegelijk.
Volgens mij nog niet eerder op Rundfunk maar zeker de moeite waard om met u te delen: The Baseballs. Deze Duitse buben brengen ouderwetse rock ‘n’ rolls covers van hedendaagse hits. Hoewel sommige nummers op hun CD strike mij net wat te corny zijn, zullen onderstaande exemplaren zeker terug te horen zijn op de betere dansvloer bij u in de buurt.
Gehamsterd hebben we: de beste funky, jazzy en soulvolle platen voor koptelefoon, surroundset of dansvloer en we delen ze graag met je. In willekeurige volgorde:
1 Sharon Jones & The Dap Kings - I Learned the Hard Way Als er iemand is die de 2e jeugd van de soul smoel heeft gegeven (en daarbij de klassiekers naar de kroon steekt) is het wel Sharon Jones met haar strakker dan strak en soulvoller dan soulvol spelende Dap Kings. Nieuw album is bijna uit maar al wel integraal luisterbaar hier. En we mogen alvast verklappen dat het wederom een klatser is.
2 Mulatu Astatke - Mulatu Steps Ahead Mulatu Astatke, Ethiopisch toetsenist en vibrafonist maakte vorig jaar al een comeback met Britten The Heliocentrics en daarin voorzag hij in een grote behoefte want de heruitgaves van zijn Ethiopische jazzplaten uit de jaren 70 hadden wij en hele volksstammen met ons inmiddels grijs gedraaid. Blijkbaar kreeg hij de smaak te pakken en komt opnieuw met een vervolg (luister) en dat kunnen wij niet erg vinden als het resultaat zo goed is.
3 The Bamboos - 4 Australische funklievelingen heb ik nog nooit op een echt sterk album kunnen betrappen. Er zijn altijd een paar vocale uitschieters met gasten achter de microfoon, maar de instrumentalen klinken altijd naar plastic is mijn uiterst persoonlijke mening. Dit geldt ook weer voor het nieuwe album 4, maar de single die hieraan vooraf ging is dan wel weer uiterst genietbaar: On the Sly met Kylie Auldist en Turn It Up met Lyrics ‘I Changed My Mind‘ Born.
5 BK-one - Tema Do Canibal feat. The Hypnotic Brass Ensemble Het ultieme hoofdknik- en voettapnummer is zojuist afgeleverd door BK-one met een niet te verwaarlozen rol voor onze favoriete koperblazers van The Hypnotic Brass Ensemble. Men neme een deel dikke hiphopbeats, een deel Braziliaanse percussie en twee delen hoempa-ende koperblazers en wie The Hypnotics kent weet dan al genoeg. Vet.
6 Sono Rhizmo - Soledad / O Telefono Van goede Colombiaanse Cumbia krijg je nooit genoeg, net zoals van degelijke samba. Twee remixen van mij onbekende artiesten die de originelen op een subtiele manier veredelen tot danskrakers voor de betere dansvloer. Binnenkort ook bij ons te horen op een volgend Echte Boter Edicion Tropical.
7 Kokoura - Moribyassa (Rundfunk deep edit) Maanden gezwoegd heb ik op deze remix van Amsterdams/Senegalse band (plus muzikanten uit Burkina Faso, maar het bijbehorende bijvoeglijk naamwoord schiet me daar niet zo snel te binnen). Het resultaat mag er van mij zijn: diep en dubbig. Ik beveel het bij deze graag nogmaals aan.
8 Tobrock & Fella Vaughn - Rockafella Wanneer heb ik voor het laatst mijn hiphop zo dansbaar gehoord? Te lang geleden om het te kunnen herinneren en Tobrock & Fella Vaughn redden met hun mixtape de hiphopdansvloer op moderne én funkige wijze.
9 Christian Prommer’s Drumlesson - Jaguar / Groove la Chord Houseproducer Christian Prommer gaat verder waar zijn laatste album is gebleven: akoestische versies van technoklassiekers, die hij meestal met een stevige sambajazzondergrond meegeeft. Detroittechnoliefhebbers kennen de originelen natuurlijk uit het hoofd, maar ondanks de klassiekerstatus van de nummers klinken de akoestische versies fris. Mooi hoe ondanks dat de machines thuisblijven het opzwepende technogevoel overeind blijft.
10 Erykah Badu - New Amerykah Part Two: Return Of The AnkhErykah Badu keert op deel 2 van haar drieluik New Amerykah terug naar het geluid van Mama’s Gun; de rol van de electronica en hiphop die haar vorige album een fris geluid bezorgden (maar het ook wat ongemakkelijker in het gehoor maakten) is stukken minder. Return Of The Ankh gaat je kijk op moderne soul niet veranderen maar zou zo maar eens ongemerkt je meest beluisterde plaat van het jaar kunnen worden.
11 The Skeletons - Smile Jazzige afrobeat van de man achter Nostalgia 77 aka Benedic Lamdin. Volgens het persbericht is deze plaat het resultaat van knip- en plakwerk uit talloze opnames die Lamdin deed met bevriende muzikanten. Perspraatjes of niet, het resultaat klinkt als solide funky jazzsessie.
12 Heavenly Sweetness label compilation #1 Dit kleine Franse labeltje is al enige tijd mijn vaste leverancier voor goede jazz; Heavenly Sweetness staat met de ene voet in de traditie van de spiritual jazz (kort gezegd: een jazzstroming uit de jaren 70 die zich niet bezondigde aan gladde popdiscofusies maar de relatie tussen jazz en soul en afrikaanse muziek verder uitdiepte) en de andere voet in de betere moderniteit. Oftwel: op cd 1 staat diepe akoestische jazz en op cd 2 bewerkingen door onder andere Four Tet, Blackjoy, Patchworks en Carlos Niño.
13 Solex .vs. Cristina Martinez + Jon Spencer - Amsterdam Throwdown King Street Showdown! Nog eentje en dan houden we er weer mee op. Een uitkomst voor mensen zoals ik die altijd al fan waren van Jon Spencer z’n stem maar niet z’n band! Dit plaatje is freaky en funky zoals ze dat in de jaren 90 nog konden, met Solex achter de knoppen en Jon Spencer in z’n vuige rock&rollmodus achter de microfoon. De beste funky en morsig klinkende popplaat die ze in de jaren 90 zijn vergeten te maken.
Al weer eeuwen geleden vroeg ik Ben Mendes van de band Kokoura of ik een van hun tracks eens onder handen mocht nemen. Ik hoorde in het origineel van het nummer Moribyassa wel een mooie dub versie en wilde dat wel eens uitwerken. Na maanden klooien met de sporen, echo’s en vooral veel knippen en plakken (de buren kunnen m niet meer horen) staat er nu eindelijk een versie die ik met de buitenwereld wil delen: diep uitgespeesd met veel percussie en hypnotiserend ngonispel.
Het origineel hoor je op Kokoura’s myspace pagina of op de cd Anitie (kopen die cd: een mix van West-Afrikaanse groeves met een vleugje Brazilie waar je geen spijt van krijgt).
Spoed u nu naar de luisterpaal van soul/jazz radiozender radio 6 want daar staat integraal voor u te wachten om beluisterd te worden: de debuutplaat van het Joris Posthumus Quartet The Abyss.
Frequente bezoekers van rundfunk.nl kennen het Joris Posthumus Quartet nog als The New Quartet dat met oprichters Joris Posthumus (saxofoon) en Jurriaan Dekker (contrabas) en later aangevuld met Jeroen van Vliet op piano en Pascal Vermeer op drums aan de weg timmerde met hun energieke update van de hardbop op hun vaste jazzavond in het Tilburgse 013 waar ze speelden samen met groten uit de Nederlandse jazzwereld.
Flink wat nachten slapen later en onder een andere naam is eindelijk de debuutplaat uit met materiaal dat al danig is bijgeschaafd tijdens de vele sessies zonder ook maar een pietsje minder energiek te worden. Naast een uitstekend gevoel voor melodie is dat namelijk ook een van de belangrijkste pijlers van het kwartet: rauwe energie. Ze proberen het nog wel eens, een rustig liedje, en dat gaat dan ook goed tot ergens halverwege maar dan komt de ware aard van het beestje boven en moet die energie er toch uit. Echter nooit zonder de melodie te verliezen.
Persoonlijke favoriet is Of A Different Kind waar hypnotiserende baslijn en piano-akkoorden en gejaagde maar repetitieve drums met jazz aan de haal gaan zoals je het niet vaak hoort.
Enig punt van kritiek is wel: de mix van de plaat doet nogal zuinigjes aan met bas en is wat te scheutig met de hoge tonen en de plaat mist daardoor de stabiele ondergrond die het puike baswerk van Jurriaan Dekker had kunnen geven. Test dit zelf even uit door de bas in je equalizer resoluut omhoog te gooien en de stuwende baslijnen en basdrums komen veel meer tot hun recht en geven tegenwicht aan het expressieve saxofoonspel van Joris Posthumus.
Als lid van de immer actuele Rundfunk familie wil ik jullie deze niet onthouden: Mortika: Recordings from a Greek Underworld. In tegenstelling tot het taaie en volstrekt doorbakken vlees bij de Griek op de hoek, is dit nog lekker rauw.
Canadese afrobeatband Souljazz Orchestra heeft net een nieuwe cd uit (de beste tot nog toe als u het mij vraagt) en doet in Rotterdam haar enige concert in Nederland. Het Souljazz Orchestra maakte altijd al goed rollende afrobeat, maar pas op Rising Sun lijken ze eindelijk een echt eigen geluid te hebben gevonden: nog steeds staat de kenmerkende groove van de afrobeat en de muur van koperblazers centraal maar er is ook meer ruimte voor experiment. Hoe dat klinkt hoor je op Earfuzz of hieronder:
Souljazz Orchestra - Rising Sun:
Strange Fruit presents The Souljazz Orchestra
datum: woensdag 21 april
tijd: 21:00
locatie: Rotown, Rotterdam
entree: € 10,00 (+vvk)
We hebben weer wat essentiele nieuwe platen voor je bijeen geschraapt voor een eerste lijstjes editie van tweeduizendentien. Tien redenen voor een bezoekje aan de platenzaak.
2 Finders Keepers - Pomegranates Sinds ik tijden terug op de podcast van Jazzman een mix van Perzische pop en funk van de hand van ene dame genaamd Mahssa (deze dus) hoorde hoopte ik al dat iemand eens de moeite zou nemen een behoorlijke compilatie van moderne pre-revolutie psychedelische Perzische pop en funk zou maken. Die is er nu eindelijk en voor ons stervelingen te koop bij Rushhour. Je moet wel een beetje ontvankelijk zijn voor psychedelische exotische pop, maar dan heb je ook wat: van zachtzoete oosterse balades tot rauwe overstuurde Perzische funk.
3 Jose James - Blackmagic Jose James gooit het op zijn nieuwe plaat over een andere boeg: niet meer de akoestische jazz zijn sublieme debuutplaat The Dreamer, maar een wat electronischere productie met verschillende producers aan het roer, o.a. Flying Lotus, DJ Mitsu the Beats en Taylor McFerrin. Kan in theorie goed uitpakken maar wat mij betreft was het geen zaligmakende keuze want niet alle producties zijn even geniaal, en daardoor mist de plaat de flow die The Dreamer zo goed maakte. Ook de liedjes lijken minder bijzonder en Jose James zingt anders dan ik van hem gewend ben: minder expressief dan vroeger (of live) en daarbij lijkt hij of en toe te denken dat hij een R&Bzanger is. Een lichte teleurstelling. Zeer positieve uitzondering is de Flying Lotus samenwerking Blackmagic waar zang en productie samensmelten tot smeulende electronische jazz. Integraal te horen op de 3voor12 luisterpaal.
4 Princess Superstar - Life is but a Dream Weet niet meer waar ik dit opgeduikeld heb, het stond ergens op een briefje gekrabbeld. Maakt niet uit. Poppy rap die zowel barok als funky is. Shawn Lee zat achter de knoppen dus dan zit het goed. Dat geldt trouwens niet noodzakelijkerwijs voor de rest van Princess Superstars muziek.
5 El Chavo - Solitude Gehoord op Juslikemusic. Je kunt ver komen met enkel funky drums en een opgeknipt pianoloopje als je maar een goed liedje hebt. Wonderschoon:
7 J-Rocc vs J-Man Niet iedereen heeft een platenspeler en dan mis je toch iets, al was het maar de 7″ collectie van Jazzman Records. En precies daarom bestaan dit soort compilaties: J-Rocc mixt zeer vakkundig de veelzijdige archieven van Jazzman aan elkaar, van funky jazz tot latin tot soul.
8 Las Ondas Marteles - On Da Rocks Gehoord bij Gilles Peterson, maar veel kon ik niet vinden over deze cd van deze Franse band, en hij lijkt ook al een tijdje uit. Maar zoals wel vaker duurt het altijd een tijd voor nieuwe Franse muziek je bereikt. Wat je in dit geval bereikt is echter wel bijzonder mooi, luister hier op myspace.
9 John Heartsman & Circles - Music Of My Heart Nog een van Jazzman. Obscure soulplaat van multi-instrumentalist Johnny Heartsman uit Sacramento. Zeer ontspannen en ongepolijste jazzy soul voor liefhebbers van Curtis Mayfield. O.a. te vinden en horen bij Rushhour.
10 Jtothec - Nono Zeer funkige Belg jamde het een en ander in elkaar en dat klonk zo goed dat uitgave op 7″ de enige natuurlijke reactie was. Andere funkige Belg (Louis Van De Leest, ook wel bekend van dit) maakte een dikke remix, te luisteren hieronder.
Het lijstjesformat van laatst beviel me wel, bij deze dus vaker: de krenten uit de muziekpap van de laatste maand in een handzaam overzicht. Mijn favorieten van de afgelopen maand:
1 Julien Dyne - Steel Legs 11 Op de hiphopleest geschoeide electronische beats zijn in de mode met producers als Dorian Concept, Flying Lotus, Hudson Mohawke en anderen. Uitgespeesde geluidstexturen en vernieuwende gemankeerde beats zijn een gemene deler in deze muziek, maar vaak ook de levendigheid van een dood vogeltje. Ik ben daarom wel in mijn nopjes met de plaat Pins & Digits van Australier Julien Dyne en dan met name het nummer Steel Legs 11; hier vliegen de synths ook om je oren, maar het swingt eindelijk eens. De rest van de plaat bevat meer swingends en mooie duetten tussen moderne hiphopbeats en hoempa-ende koperblazers. Luister enkele tracks bij Undomondo. Pins & Digits:
2 Dalindeo & Bajka - New Creation. Elk plaatje waar zangeres Bajka meedoet ben ik bij voorbaat fan van. Haar stem heeft wel wat weg van Erykah Badu, maar is nog net iets vreemder. Plus: ze heeft een uitstekende neus voor producers / bands waarmee ze samenwerkt. Met New Creation krijg je een ronkende soulstamper en op de flip een vuige bigbandswinger van het vroeger zo braaf bossa’ende Dalindeo. Dat belooft wat voor het album van deze Finnen. Met Ricky-Tick kwaliteitszegel.
3 Ikebe Shakedown - Hard Steppin’ New Yorkse afrobeat zo strak als een te heet gewassen skinny jeans. Snelle funkdrums en blazers intimiderend als een scheepstoeter doen precies dat wat nodig is.
4 Daptone Gold Voor het geval deze je nog ontgaan is: een mooi overzicht van het beste soullabel van het afgelopen decennium. Met de hits en obscure b-kantjes van o.a. Sharon Jones & Dap-Kings, Lee Fields, Menahan Street Band, Naomi Shelton & The Gospel Queens, Antibalas, Budos Band. Luister hier waarom iedere willekeurige concurrentie in soul, funk, afrobeat of gospel de afgelopen 8 jaar geen schijn van kans maakte:
5 Timo Lassy & Jose James- Round Two Finlands beste saxofoonspeler, de soulvolste jazzzanger en het beste jazzproductieteam op een plaat. Je zou zeggen dat je dan wel heel erg je best moet doen om iets slechts af te leveren. Dat is ze dan ook niet gelukt. Voor wie zn jazz graag met soul heeft. Round Two:
6 Sabu Martinez - The Dalecarlia Recordings 1971-72 Meer jazz uit het hoge noorden. New Yorkse percussionist Sabu Martinez verruilde eind jaren 60 de VS voor Zweden en behalve het geven van muziekles en het maken van kinderprogramma’s voor de Zweedse televisie nam hij een reeks albums op, waarvan er de laatste tijd een paar zijn heruitgegeven. The Dalecarlia Recordings heeft echter tot nu toe altijd liggen te verstoffen op de planken. Minder uitgefreakt dan later werk en vaak super funky en bovenal tijdloos.
7 Para - Save Your Breath Deze beste man bracht een heel album uit vol samplefunk, maar het nummer Save Your Breath komt samen met vorige single Rescue Me het overtuigends uit de test van de Consumentenbond met de beste funk/liedje verhouding. Kwestie van de elementaire regels van de Boogaloo volgen: een sappige latinpiano, funkbreak met niet noodzakelijk diepgaande zang, zolang het maar werkt.
8 Simonsound - Tour de Mars Achter Simonsound zit dj Format, die nu eens niet zijn breakbeats inzet voor lekkere ouderwetse hiphop, maar voor het minder voor de hand liggende terrein van jaren 60/70 electronica van de oude synthesiser pioniers. De Kraftwerk cover Tour de Mars en de waggelede bliepjescompositie Bakers Dozen blijken zich daar prima voor te lenen. Hoe een compleet album met deze bloedserieuze koddigheid gaat werken moet ik nog horen, maar op handzaam 7″ formaat is het uiterst genietbaar.
9 Crappydog - Dark Overstuurde blues die qua vuigheid wel wat aan The Heavy doet denken maar dan meeslepender, melancholischer en zo eigenlijk nog wat vuiger ook. Waarschijnlijk het beste uit Vlissingen dat je ooit gehoord hebt. Binnenkort op album uit.
10 Moonstarr & Tony Ezzy - Farfisa EP Wie dit hoort, haalt meteen zn oude electronische orgel van zolder, stoft het af en brengt zn Johannes de Heer zangbundels naar het Leger des Heils. Ik heb jarenlang gedacht dat de Hammond het enige echte funky orgel was, maar Tony Ezzy laat hier het Farfisa orgel (vroeger ook al populair in de rock&roll) enkele overtuigende funky vreugdesprongen maken.
Collega-dj Arne (van Funk-a-Flex) en compaan Gerben mixten een uur groovy schlager aan elkaar en wil zijn liefde voor de Schlager met je delen. Misschien niet zo van-de-straat als andere funky Duitstalige Rundfunk favorieten Die Sterne maar toch zeker een uurtje van je kostbare tijd waard. Ook leuk voor familiefeestjes! Pas dan wel op voor begeesterde ooms die ook nog een paar schlagerplaatjes van vroeger willen opzetten; na een uur is het ook wel weer mooi geweest met de schlagergekte.
Jazz met een boodschap is redelijk zeldzaam, laat staan jazz met een vredesboodschap. Build An Ark koppelt deze vredesboodschap (kort door de bocht: laten we vooral lief voor elkaar zijn) gelukkig ook aan goede jazz. Build An Ark is zwaar beinvloed door artiesten als Alice Coltrane, Sun Ra of Pharoah Sanders, maar je hoort net zo goed folkinvloeden terug: van introspectieve liedjes onder begeleiding van akoestische gitaar tot uptempo souljazzstompers. Onder leiding van producer Carlos Nino (o.a. hiphopgroep Ammon Contact) maakte de groep die inmiddels is gegroeid tot zo’n 45 muzikanten hun 3e album dat op het Amsterdamse Kindred Spirits label wordt uitgebracht. En ze doen 1 van de 2 Europese optredens deze maand in de Paradiso. Wie zijn jazz graag organisch, zonder egotrippers, zowel opzwepend als verstild heeft en niet vies is van een dwarsfluit meer of minder weet wat hem (m/v) te doen staat.
Luister hier de nieuwe plaat Love Pt.1:
Build An Ark
locatie: Paradiso, kleine zaal, Amsterdam
datum: woensdag 18 november
aanvang: 19:30
entree: 12,50 (excl.)
