Voor een gesmeerde podiumpresentatie of een goedgeluimde voorman (and now it is time for you to get fucking excited!) moest je niet bij de Budos Band zijn afgelopen maandag, maar wat een geluid bracht deze band uit New York voort! Hun afro-soul, zoals ze het zelf effectief noemen, is massief en donker met een groove die niet, zoals veel afrobeat, funky is maar rechtuit in de oude 60s soul traditie voortstompt. Ik heb wat medelijden met de percussie sectie (arme shekere speler) die voornamelijk hetzelfde mag spelen het hele concert, maar ja, zo’n constant doorjakkerend ritme werkt natuurlijk perfect. Voeg daarbij de strakke blazerpartijen van trompet en een scheepstoeterende bassaxofoon (Deep In The Sand), diepe melodische baslijnen en knisperende ritmegitaar en farfisa orgel (met een organist die zijn Ethiopische funkklassiekers kent) en je hypnotiserende afrobeat groove is compleet. Ondanks het totale gebrek aan contact met het publiek kreeg de Budos Band de leuk gevulde zaal aan het dansen en kwamen ze toch nog twee keer terug voor een toegift, en dat is toch ook best knap. Check de foto’s (door Ton van der Kolk) hier. TA

Tags:   afrobeat · budos band · concert · dordrechtNog geen reacties...doe hier je ding.